Column Willem Westermann: 'Grijs gebied'

In deze overgangsperiode naar langere dagen en lichtere avonden maken we vaak lijstjes van dingen die we nog moeten doen. En juist in dit grijze gebied, waar dingen onduidelijk zijn en we nog stappen moeten zetten, kom ik vaak wat verder in de mist van onduidelijkheden terecht. Het grijze gebied waar we het vaak over hebben, is ook het grijze gebied bij de beveiliging van evenementen.

Dit is momenteel een groot vraagstuk. Enerzijds is het fysiek, het gebied buiten het evenemententerrein, maar nog steeds binnen de scope van de evenementenorganisator. Wanneer je iets organiseert, ben je vaak ook verantwoordelijk voor de bewegingen van mensen. Het is dan logisch dat je bepaalde zorgen en taken hebt, ook rond je terrein.

Deze zorgen zijn duidelijk als het gaat om het evenement zelf en het bijbehorende terrein. Ze kunnen ook duidelijk zijn als het gaat om het verkeer. Reden genoeg om borden te plaatsen en verkeersregelaars in te zetten. Logisch gezien kan de zorg ook bestaan als je het publiek wilt begeleiden. En dat doen we als organisator graag, als daar reden voor is.

Nu ziet een deel van de gemeentelijke adviseurs deze begeleiding als beveiligingswerkzaamheden, een ander deel als taken voor de politie, en een derde deel weet het überhaupt niet goed te benoemen. Dit is reden genoeg om bij elkaar te komen en te kijken wat de organisator in dit grijze gebied nu eigenlijk wel en niet kan en zal doen, en welke hulp daarbij nodig is.

Het doel is om dit concreet te maken: de organisator krijgt bepaalde taken en verantwoordelijkheden toegewezen, en dan moet hij ook samenwerken met ingehuurde hulpverleners of vrijwilligers om deze taken op te pakken. Dit sluit aan bij de wens van de terugtredende overheid om voldoende verantwoordelijkheid bij de organisator te leggen, aangezien deze de bewegingen van de mensen op en rond het evenement veroorzaakt.

En nee, dit betekent niet dat het monopolie van de overheid en de politie op het toepassen van geweld wordt aangetast. Organisatoren zitten daar niet op te wachten. Maar 99,9% van het werk op het evenemententerrein en daarbuiten heeft niets met geweld te maken. Of om het preciezer te zeggen, de taken van de politie bij het ‘beschermen, begrenzen of bekrachtigen’. Dit werk kan dus vaak uitstekend door een private organisatie worden geregeld en aangestuurd. En inderdaad, het grootste gedeelte van dit werk heeft niet met beveiliging te maken, zodat het ook door mensen zonder beveiligingservaring uitgevoerd kan worden. Dit kan allemaal goed worden afgesproken en afgestemd.

Het is goed om samen stappen te zetten om onduidelijkheden aan te pakken en het organiseren van evenementen vanuit alle kanten enthousiast en vakkundig aan te pakken.

Daarom is het belangrijk om samen duidelijke afspraken te maken en de grijze gebieden in de organisatie van evenementen stap voor stap op te helderen. Alleen zo kunnen we met vertrouwen, enthousiasme en vakmanschap evenementen blijven organiseren.

Willem Westermann