EB & LIVE

Artiesten over 40 jaar ESNS: 'Midden in de nacht, in de kelder, iedereen kapot gespeeld'

Artiesten over 40 jaar ESNS: 'Midden in de nacht, in de kelder, iedereen kapot gespeeld'

Eurosonic Noorderslag geldt al decennialang als een beslissend moment in de loopbaan van artiesten: een podium waar kansen samenkomen met timing, energie en zichtbaarheid. Van doorbraakshows en ‘badge of honor’-optredens tot het begin van internationale carrières, voor veel acts bleek ESNS een kantelpunt. Artiesten als Fleddy Melculy, Dua Lipa, John Coffey en Peter Pan Speedrock blikken terug op dat ene optreden in Groningen dat alles in beweging zette.

Eurosonic Noorderslag geldt al decennialang als een beslissend moment in de loopbaan van artiesten: een podium waar kansen samenkomen met timing, energie en zichtbaarheid. Van doorbraakshows en ‘badge of honor’-optredens tot het begin van internationale carrières, voor veel acts bleek ESNS een kantelpunt. Artiesten als Fleddy Melculy, Dua Lipa, John Coffey en Peter Pan Speedrock blikken terug op dat ene optreden in Groningen dat alles in beweging zette.

Fleddy Melculy, speelde in 2017 op ESNS, Jeroen Camerlynck, zang/rap

“We speelden in 2017 op ESNS en zaten op dat moment echt in een groeifase: die eerste plaat was uit, we speelden overal en we hadden de media volledig mee. En dan kwam opeens Eurosonic Noorderslag binnen. Eerlijk gezegd voelde dat voor mij eerder als een soort ‘badge of honor’: je wordt gevraagd voor Eurosonic Noorderslag, dat betekent dat je opvalt en dat ze meer van je willen weten of horen.

Voor ons is Groningen ongeveer drieënhalf à vier uur rijden zonder stoppen, maar die dag hebben we er vijf à zes uur over gedaan. We waren kapot toen we aankwamen, net op tijd om in te checken aan de Eurosonic-balie en net op tijd om de venue te bereiken. We hadden eigenlijk totaal geen tijd om over die show na te denken of de impact die de show misschien zou hebben.

Het eerste dat me opviel was dat in de grote zaal al een andere band speelde, en wij in de kleine zaal. Al dat volk stond volledig uit de bol te gaan bij die wereldmuziekbands, en ik dacht: ‘Die gaan serieus verschieten als ze straks bij ons binnenkomen.’ Maar die hele show rockten we gewoon.

Het kan zomaar zijn dat er net drie boekers rond­lopen op ESNS die zeggen: ‘Kom, we boeken jullie,’ en dan wordt het opeens een kickstart voor een volgende golf aan gigs. Ik snap dat wel. En ik weet dat sommige bands dat moment ook zo ervaren: ‘Wow shit, het moet nu wel goed zijn.’

Maar mijn antwoord daarop is: het moet altijd goed zijn. Die kerel die geïnteresseerd is, of geïnteresseerd zou kunnen raken, om je op zijn podium te zetten, als die naar elke andere show komt kijken, moet die show óók goed zijn.”

Dua Lipa – Eurosonic 2016 en 2017

“Eurosonic was de allereerste show die ik met mijn band deed, en ook het eerste festival waar we speelden. Het was enorm spannend om eindelijk te beginnen met de liveshow. Inmiddels ben ik zo veel gegroeid als artiest, en het begon allemaal in Groningen.

Ik was ontzettend nerveus, en eigenlijk ben ik dat nog steeds voordat ik het podium op ga. Het is een mix van opwinding en zenuwen, ­allemaal bij elkaar. Maar het was zo’n geweldige ervaring: zodra ik het podium opstapte voelde ik me thuis. Alles is een leercurve, en het was een enorme stap in mijn ­carrière om op te treden voor een volle zaal met ­onbekenden. Het gaf me zelfvertrouwen en liet me inzien dat ik dit veel vaker wil doen.”

John Coffey, speelde op ESNS in 2013, 2015 en 2016, Alfred van Luttikhuizen, gitarist en zanger

“In 2012 brachten we onze plaat Bright Companions uit en dat jaar speelden we al in Groningen, in de Crowbar tijdens Eurosonic. Dat was zo’n goede show dat onze boeker én een hoop labelmensen ineens geïnteresseerd waren. Daardoor kregen we uiteindelijk een Duitse labeldeal, Nederland zat volgens ons toch niet te wachten op keiharde herrie.

De rest van dat jaar liep waanzinnig: release, uitverkochte Helling, Popronde. En op basis daarvan werden we voor Noorderslag 2013 geboekt. Dat voelde huge. Alleen weet ik nog dat ik mega boos was op onze boeker, want we moesten om kwart voor twee ’s nachts in de kelder spelen. Wij dachten: dan is iedereen dronken of naar huis. Maar toen we aan kwamen om te gaan spelen, stond er een rij van hier tot Tokio de trap af. Binnen was het kolkend druk, vol met industrie-mensen. En we hebben iedereen helemaal kapot gespeeld. Kijk, je staat voor een lame Noorderslag banner en het licht is belabberd. Dus het is niet dat je er nu echt hele punkrock vibes van kunt maken, maar dat hebben we toch geflikt.

Ik ben vrij strategisch ingesteld, dus ik snapte heel goed dat je vroeger zo’n logische lijn had: release, Popronde, Noorderslag, Lowlands. Dat was het klassieke 1-2-3’tje als je echt goed was. Tegenwoordig werkt dat niet meer zo, want zelfs als je Noorderslag omverblaast, is het blijkbaar supermoeilijk om daarna nog op Lowlands geboekt te worden. Je mikte als band op Paaspop, Zwarte Cross, Dauwpop en dan als kers op de taart Lowlands. En toen we daadwerkelijk geboekt werden, was het echt: fuck yeah. Vanaf dat moment begon het te rollen. Het werd een sneeuwbaleffect. Zonder die Noorderslagshow waren we in Nederland nooit zo hard gegaan, denk ik. We waren ervan overtuigd dat Nederland zou afhaken bij al dat geschreeuw, maar ineens waren ze massaal aan boord. En afgezien van het strate­gische. ESNS is gewoon een geweldig weekend. Want als je aan het begin van het weekend een goede show gespeeld hebt. Dan loop je de hele dag zo trots op z’n pauw door de stad.”

Peter Pan Speedrock, speelde op ESNS in 2002 en 2004, Peter van Elderen, zang en gitaar

“We speelden in 2002 voor het eerst op Noorderslag, en het was echt een doorbraakshow. We stonden in de foyer, eigenlijk de minst interessante plek van Noorderslag, maar we waren al lang blij dat we überhaupt mochten spelen. Tot die tijd negeerden ESNS en de serieuzere zalen ons volledig. We hadden meerdere keren geprobeerd om te kunnen spelen en het bijna opgegeven, tot een nieuwe ESNS-programmeur ons ineens wél interessant vond.

We hadden grote ambities en trokken voor die show alles uit de kast: een cheerleaderteam dat de hele dag mensen riep waar ze moesten zijn en bierviltjes verspreid door Groningen met onze speeltijd. Toen we het podium ­opstapten, stond die foyer bomvol. Er was geen gaatje vrij, iedereen hing over de reling. Het werd één grote teringbende: stagediven, chaos, energie. Dat werkte zo goed.

Na die show werden we meteen benaderd door Lowlands, Pinkpop, Roskilde en andere grote festivals. De volgende dag werden we letterlijk platgebeld. Het was de talk of the town en bracht ons naar een heel ander niveau, van de kleine naar de grote zaal in de poppodia in Nederland, maar ook het buitenland. Een knalshow op Noorderslag kan nog altijd deuren openen, dat verandert nooit.”

Rubriek: Artiesten & Agency's

Lees dit artikel op EB & LIVE