TAPT Festival: Van spontane ingeving naar hét borrelfestival van Nederland

Tien jaar geleden stonden twee vrienden op een feestje in Amsterdam. Ze raakten niet uitgepraat over ondernemen en de wens om snel een festival te organsieren. Wat begon met een Facebook-event, één tent en een flinke dosis lef, is uitgegroeid tot een geliefd borrelfestival dat door heel Nederland reist. Oprichter Simon Leech blikt terug op een decennium vol groei, lef en vooral: mensen vermaken.

Simon Leech ontmoette medeoprichter Nick de Vree in Amsterdam. De Vree organiseerde feesten, Leech was ­ondernemer in het Verenigd Koninkrijk, en allebei hadden ze een ondernemerskriebel. “Die combinatie werkt,” zegt Leech. Ze ­creëerden het idee voor BierWest en BierOost. Een speciaalbierfestival in een nieuw jasje. Geen foodfestival, muziek­festival of spelletjes­festival. Maar een combinatie van al deze elementen, met veel aandacht voor aankleding en vermaak.
“We maakten een evenement aan op Facebook en binnen no time meldden ­duizenden mensen zich aan. De locatie die we toegewezen hadden gekregen, had maar plaats voor 500 bezoekers. Toen kregen we een nieuwe vergunning voor een nieuwe ­locatie. We besloten het gewoon te doen. De eerste editie was meteen een succes.”

Nieuwe naam, nieuw tijdperk

Na twee succesvolle jaren, kwam volgens Leech de strategische doorbraak: de merknaam TAPT Festival. “In 2017 was het tijd om breder te denken dan alleen Amsterdam. BierWest en BierOost moesten plaats maken voor TAPT Festival. Een moeilijke en spannende beslissing op dat moment, maar ik ben heel blij dat we dit hebben doorgezet. Achteraf ­gezien was dit echt een keerpunt.” Met de merknaam kwam langzaam maar zeker een schaal­vergroting. Inmiddels is TAPT Festival ­actief op twaalf festivallocaties, en ­komend seizoen worden er zeven nieuwe steden toegevoegd.
De doelgroep is consistent: voornamelijk twintigers en dertigers, een vrijwel gelijke mix van mannen en vrouwen. “Ik denk dat we op het juiste moment zijn ingestapt. Natuurlijk konden we in het begin alleen maar dromen dat het zo groot zou worden als het nu is. We hebben ons altijd gefocust op groei en ontwikkeling. Van onszelf én de inhoud van het festival, en daarop volgde de groei van TAPT Festival ook,” vertelt Leech. Afgelopen jaar verwelkomde TAPT Festival 40.000 bezoekers, verspreid over verschillende steden. “Doordat we een ­redelijk kleinschalig festival zijn, kunnen we op fijne, toegankelijke locaties terecht midden in de stad in plaats van op een festivalterrein ergens buitenaf.”

Meer dan bier

Het bierfestival in Amsterdam, kreeg al snel een bredere vorm. In plaats van alleen bier, kwam er ook wijn en cocktails bij. “Ons hoofddoel? We willen mensen vermaken én verrassen. Dat ze komen om te borrelen, maar weggaan met het gevoel dat ze veel meer hebben meegemaakt dan verwacht. Dus zijn we in de loop der jaren meer en meer activiteiten gaan toevoegen. Denk aan silent disco, jeu de boules, spelletjes van 999 Games, disco bingo, en daar komt volgend seizoen karaoke bij.”

Investeren in de toekomst

In coronatijd namen Leech en De Vree een grote beslissing. “We hadden de tijd om een stap terug te doen en alles van een ­afstandje te bekijken. Toen maakten we de keuze om er vol voor te gaan. We ­investeerden in eigen materiaal; bars, ­aankleding, tenten, meubels, alles reist mee. Daardoor leveren we overal dezelfde kwaliteit en kunnen we veel sneller opbouwen,” vertelt Leech.
Die stap leidde tot een nevenbedrijf: TentsEvents, voor de verhuur van ­tenten tot het organiseren van een volledig (­bedrijfs)evenement. “Op onze eerste editie hadden we één tent. Dat bleek niet genoeg, en op het Nederlandse weer kun je nooit vertrouwen. Inmiddels hebben we veel verschillende soorten tenten in ons assortiment. Het was een logische stap om deze te verhuren, we hadden de spullen en de skills toch al,” vertelt Leech.
Naast de reguliere TAPT festivals op vrijdag en zaterdag, werd er een nieuw format ­gelanceerd: bedrijfsfestivals op donderdag. “Bedrijven kunnen die dag het terrein afhuren. Het complete ­festival is dan al opgebouwd. Wij voorzien het van hun ­eigen branding, en zo hebben ze een gepersonaliseerd bedrijfsevent, waar ze zelf de gasten­lijst bepalen voor hun eigen borrel.”
Vrijdag en zaterdag blijven vaste TAPT-dagen. “De zondag past niet bij ons format,” zegt Leech. “TAPT Festival is ­borrelen, lachen, spelen, dansen op tafels aan het einde van de avond, en dat voelt niet als een zondag.”

Hoogtepunten en uitdagingen

Bij het terugkijken op tien jaar springen er een aantal momenten uit. “De explosieve Facebook-aanmelding in 2015 is er één, de eerste editie buiten Amsterdam is een ­andere, en de beslissing om eigen ­materiaal aan te schaffen is weer een volgende. “Als ik een foto zou laten zien aan mezelf van tien jaar geleden, zou ik zeggen: blijf doorgaan, het heeft echt potentie.”
De grootste uitdaging van de afgelopen tien jaar? De coronapandemie. “Twee jaar ­stilstand is pittig. Maar omdat we de beginjaren langzaam hebben opgebouwd, hadden we een solide basis.” Personeel vinden en vasthouden blijft ook een uitdaging, net als het Nederlandse weer en de prijs­verhogingen. “Er zijn altijd uitdagingen in het ­ondernemerschap, maar dat maakt het ook weer leuk.”

Gezellig dorpje

Volgens Leech draait alles om sfeer en toegankelijkheid. “TAPT Festival moet voelen als een klein dorpje waar je binnenkomt en meteen denkt: hier wil ik blijven. We hebben geen enorme headliners, geen absurd hoge ticketprijzen. We willen het echt toegankelijk houden voor iedereen. Drinken, eten, dansen, spelen, daar draait het om.”

Vooruitkijken

Komend festivalseizoen breidt TAPT Festival uit naar nieuwe steden, zoals Enschede, Leeuwarden en Zwolle. “De volgende stap is het kanaal over, naar het Verenigd Koninkrijk. Daar kom ik vandaan en voelt als een logische, volgende stap. We willen nog meer mensen entertainen en verrassen.” Of het nu in Leeuwarden is, of straks aan de overkant van het kanaal: TAPT Festival blijft bouwen aan dat ene dorpje waar niemand meer weg wil. “Waar we ook neerstrijken, het doel blijft hetzelfde: mensen samenbrengen, drinken, eten, dansen en spelen en ze met een glimlach naar huis laten gaan. Precies zoals het tien jaar geleden al bedoeld was.”