Interview Extrema-directeur Marcel Mingers: ‘We keren terug naar de bron’

Na de introductie van het Mandala Festival in vakantiepark De Bergen in Wanroij, verhuist Extrema ook zijn Extrema Outdoor Festival naar dit intiemere terrein. Een stap terug? Extrema-directeur Marcel Mingers ziet het als een belangrijke stap richting de toekomst.

Al jaren wordt er geroepen dat het festivallandschap ‘te vol’ zou zijn, dat er geen ruimte meer is voor nieuwe evenementen. Die uitspraak is ongegrond gebleken, maar er is wel een kentering gaande. Festivals veranderen van karakter – en daarbij zijn het de events die uit de koker van Extrema komen die voorop lopen.

“Maar wij zijn geen profeten, hoor”, lacht Marcel Mingers, oprichter en directeur van Extrema. “Wij hebben altijd ons hart gevolgd; je moet voeling houden met de wereld om je heen. Is dat je drijfveer, dan kun je creatieve bronnen aanboren die resoneren bij je bezoekers.” Mingers is de eerste om toe te geven dat ook hij dacht dat het festivallandschap te vol was. “Ik riep in 2005 al in interviews dat het festivallandschap zou gaan overstromen. En wat gebeurde er? Helemaal niks. Elektronische dansmuziek kreeg de naam EDM, werd de nieuwe popmuziek en groeide alleen maar verder.”

Toch is er met het mainstream worden van de dance in de breedste zin van het woord echt iets veranderd. Dat heeft niet zozeer invloed op het aantal festivals, maar wel op het karakter daarvan. Mingers: “Terugkijkend zien we dat hetgeen we met Extrema Outdoor hebben gedaan, zich in cycli van zeven jaar heeft voltrokken. De eerste zeven jaar waren we aan het bouwen. De tweede zeven jaar kwam het tot een explosie, waarbij we soms ruim 50.000 bezoekers trokken. Daarna kwamen zeven jaren waarin we ons steeds minder gemakkelijk begonnen te voelen. Je zag het terug in de dalende bezoekersaantallen, maar we voelden het ook in de onrust bij onszelf. Het was tijd voor herbezinning.”

Nieuwe locatie
Een resultaat van die herbezinning is het vertrek van recreatiepark Aquabest, dat door Extrema als evenementenlocatie op de kaart is gezet. “Los van onze eigen innerlijke onrust was de relatie met de eigenaar van het terrein ook niet optimaal meer. Zijn zoons organiseren soortgelijke feesten op dezelfde locatie, waardoor bezoekers dachten dat die ook door Extrema werden georganiseerd. Ik heb juist altijd geprobeerd om op die plek voor diversiteit te zorgen, onder meer met events als Ticket For Tibet. Als je echter meer gelijksoortige evenementen organiseert, gaat het speciale eraf. Het publiek voelt zich dan uitgemolken.”

De gewenste herpositionering heeft  Extrema gevonden door de start van de vierde cyclus kleinschaliger aan te pakken. Mingers: “Bestudeer de geschiedenis, en je ziet alleen maar cycli. En dat geldt ook in muzikaal opzicht. Een muziekstroming start altijd in de underground, als middel om je af te zetten tegen de gevestigde orde. Vervolgens groeit de aanhang, tot het genre ineens mainstream is geworden en er weer een nieuwe groep mensen komt die zich ertegen afzet. Wij hebben dus heel goed nagedacht wie we zijn en waar we vandaan komen, en hebben specifiek de keuze gemaakt om niet de massaliteit van de mainstream na te streven, maar juist die nieuwe generatie een plek te bieden.”

Zorgen om de jeugd
Het Mandala Festival was al zo’n product van ‘de nieuwe generatie’. Het was Mingers’ dochter die met idee voor het festival kwam. “Met Mandala Festival voorzien we in de hang naar een nieuwe bewustwording. Liefde en respect worden belangrijker, het kapitalisme sterft langzaam af. Maar er zijn nog wel naweeën, en het is de jonge generatie die daar de klappen van krijgt. De jeugd heeft moeite om om te gaan met de grote hoeveelheid informatie die op hen afkomt; het aantal zelfmoorden onder pubers is nog nooit zo hoog geweest – daar maak ik me enorm druk om. Met onze evenementen hoop ik een voorbeeld te kunnen stellen. Mandala Festival is daar het meest extreme voorbeeld van; daar kunnen mensen zelf in alle vrijheid uitvinden wat het beste bij hen past, en aan anderen laten zien wat ze kunnen en doen. Ik ben ervan overtuigd dat de jeugd heel goed weet wat ze willen en kunnen, wij bieden ze een evenement waar ze dat zelf kunnen invullen.”

Dat laatste vraagt om een nieuwe manier van organiseren. De eerste editie van Mandala Festival was dan ook een commerciële uitdaging. “We hebben er behoorlijk op verloren”, geeft Mingers toe. “Maar dat is niet erg, dat is het risico als je ergens aan wil gaan bouwen. Ik had ook weer een EDM-feest neer kunnen zetten, maar dat wil ik niet. De volgende generatie festivalgangers wil terug naar de bron, en wij proberen daarin te voorzien. Dat uit zich niet alleen in het programma, maar ook in de catering. We proberen gezondere drankjes te serveren, geen vette snacks erbij, maar producten die met liefde zijn bereid. De instelling van het festival is volledig anders; na afloop was er daardoor amper afval op het terrein, de bezoekers ruimden hun spullen keurig op. Duurzaamheid is onderdeel van een nieuwe levensstijl, en dat besef kun je meegeven vanuit de parallelle wereld die een festival drie dagen lang is.”

De volledige versie van het interview met Marcel Mingers is te vinden in de laatste editie van EB Live, die onlangs is verschenen.