Foodtrends 2026: 'Een festival­-snack moet een mini-ervaring zijn'

De festivalbezoeker van nu kiest bewuster, lichter en visueler. Snacks moeten energie geven voor een lange dansdag, verrassend smaken en er zo aantrekkelijk uitzien dat ze vanzelf op de timeline belanden. Volgens food trendwatcher en innovator Marielle Bordewijk verschuift het aanbod richting smaakvol en licht: “Geen bom op je maag, maar meerdere vullende snackjes gedurende de dag.”

Eten en drinken op een festival werkt anders dan thuis. In plaats van één grote maaltijd die als een blok op je maag ligt, functioneert je lichaam ­volgens food trendwatcher Marielle Bordewijk beter op meerdere snacks verspreid over de dag.

“Festivalfood leent zich perfect voor kleine avontuurtjes op het bord of in de hand,” vertelt de food innovator. “Zeker als je veel loopt, danst en in de zon staat. Lichte ­bites houden je energiek. En een beetje zout mag; het helpt je lichaam vocht vast te ­houden, en dat is essentieel tijdens warme festivaldagen.”

Next level Asian

Wereldkeukens en festivals gaan al jaren hand in hand. Waar bezoekers eerder ­kozen voor Thais, Indiaas of Indonesisch, verschuift de aandacht volgens Bordewijk nu naar een nieuwe lichting Aziatische streetfoodklassiekers. Vooral Japan, Korea en de Filipijnen worden de nieuwe smaakmakers van het seizoen. 

“De aantrekkingskracht van Oosters eten zit ‘m in de verrassende smaak: vol umami en pit. Bovendien is het streetfood dat erg ­snackable is en ligt het niet zwaar op de maag. Denk aan een onigiri, bimbimbap bowl of kimchi als bijgerecht. Dit zijn ­gerechten die je meteen ­meenemen naar een exotische eetcultuur en tegelijkertijd perfect zijn als handzame to-go snacks.”

Japan: meer dan sushi

“De Japanse keuken kennen we vooral van de sushi en ramen. Maar we zijn een beetje sushi-moe,” merkt Bordewijk op. “Gelukkig heeft de Japanse keuken veel meer te ­bieden.” Onigiri, de rijstballetjes die Japanners de hele dag door eten, lenen zich perfect voor festivals: “Ze zijn betaalbaar, voedzaam, glutenvrij en je kunt moeiteloos met de vulling variëren. Vis, vlees, vega, ­alles kan. Ook okonomiyaki (hartige pannenkoek) en takoyaki (hartige poffertjes) zijn in opkomst.”

We zijn een beetje sushi-moe

Naast hartige bites kent de Japanse ­keuken ook veel zoete snacks. “Daifuku is een mochi-bal gevuld met vers fruit, zoals een aardbei of perzik. Chewy van buiten, fris en sappig van binnen. Ook de Japanse cheesecake is geliefd. Luchtiger dan de Amerikaanse variant en minder zoet – ­precies het soort dessert waar je zin in hebt op een festival.”

Hydratatie

Goed blijven drinken was tijdens een ­festival altijd belangrijk, maar nu ziet Marielle Bordewijk een interessante beweging ­ontstaan. “Water is natuurlijk hydraterend, maar je kunt die hydraterende eigen­schappen vergroten door elektrolyten toe te voegen, zoals natrium en calcium. Hierdoor kun je het vocht beter vast­houden in je lichaam. En daar ­springen steeds meer drankmerken op in. Kokosnootwater heeft van nature deze hydraterende eigenschappen. Het ideale verfrissende drankje op een festival als je volop aan het dansen bent.”

Deze eigenschappen kun je ook vinden in snacks. “Zoute bites zoals geroosterde kikker­erwten of zeewierchips vullen je zoutgehalte aan. Een klein frietje is altijd lekker: daar zit zout en koolhydraten in, en die heb je echt nodig als je de hele dag aan het ­dansen bent.”

Sensorische smaaksensatie

Wie denkt dat smaak genoeg is, mist een cruciale verschuiving. “De jongere ­generatie wil eten zien en proeven dat sensorisch rijk is. Verschillende texturen: crispy, chewy, romig, luchtig. Een snack moet niet alleen lekker zijn; het moet een mini-ervaring zijn.” Niet alleen op het terrein zelf, maar al voor het festival begint, speelt foodcommunicatie een grote rol.

“Sterke foodfotografie in de aankondiging zorgt ervoor dat bezoekers hun ‘moet ik proberen’-lijstje al klaar ­hebben voordat ze een voet op het terrein hebben gezet. Op het festival is de presentatie vervolgens je visitekaartje. Elke bezoeker verandert ­onbewust in een wandelend reclamebord. Als je iemand met iets lekkers voorbij ziet lopen, volgt automatisch de vraag: waar heb je dat gehaald?”

Duurzaamheid op z’n slimst

“Duurzaamheid hoeft niet belerend te zijn,” benadrukt Marielle Bordewijk. “Het draait om slimme keuzes die je als aanbieder en consument kunt maken. De vegan golf van afgelopen jaren verandert van vorm. Niet langer gericht op volledig vegan producten, maar gerechten die rijk zijn aan groenten en smaken, waarin vlees of vis een bijrol speelt.” Ze noemt dit plant-­packed. “Dit zie je al terug in bijvoorbeeld een ­kapsalon. Friet, sla en groenten ­domineren, en vlees is slechts een accent. Helemaal ­vegetarisch hoeft niet, als je de overstap van rund naar kip maakt scheelt dat al heel veel. Of kook met invasieve soorten, zoals de Amerikaanse rivierkreeft. Daar doe je de natuur een plezier mee. Wil je minder afval produceren? Serveer je snack in iets eetbaars, zoals een kool- of slablad, of in een broodbowl. Dan verdwijnt er na je snack niets in de afvalbak en het ziet er nog leuk uit ook.”

De vegan golf van afgelopen jaren verandert van vorm

Daarnaast ziet Bordewijk kansen in ­slimmer transport. “Waarom zware frisdrank ­vervoeren als je ook met een goede postmix kunt werken? Dat scheelt enorm in ­gewicht en uitstoot.”