WIES: ‘Onze shows zijn een emotionele rollercoaster’

Het verhaal van WIES kan zo verfilmd worden. De bandleden ontmoetten elkaar op het Conservatorium in Amsterdam en wonnen prijs na prijs, maar op het moment dat de groep op het punt stond om groots door te breken, ging de wereld op slot door COVID-19. Twee jaar later staat WIES te trappelen voor de tweede ronde, met een nieuw album en een succesvolle tour.

De huidige bezetting van WIES bestaat uit singer-songwriter Jeanne Rouwendaal, drummer Dan Huijser en bassist Tobias Kolk. We spraken met de band over corona, ticketverkoop, de Nederlandse taal en hun ambities.

Jullie kennen elkaar van het conservatorium. Hoe is het idee om WIES te beginnen ontstaan?

Jeanne Rouwendaal (JR): “In het derde jaar moesten we onderzoek doen naar een ­muziekstijl. Ik heb toen voor Nederlandstalige popmuziek gekozen. Een leraar tipte mij om samen te gaan werken met Tobias. Wij ­zouden de nodige raakvlakken op dat gebied hebben. Samen met drummer Jasper Meurs zijn we met WIES begonnen. Tijdens het voorspeeltentamen kregen we zowel van de leraar als onze medeleerlingen enthousiaste reacties. Het idee was toen om hiermee af te studeren. Stiekem had ik wel altijd het plan dat Wies meer zou zijn dan een school­project. Midden in de corona-periode zijn we op zoek gegaan naar een nieuwe drummer. Dat is Dan geworden en hij heeft het op een geheel eigen manier aangepakt. Hierdoor ontstond er een nieuwe WIES en moesten wij ook weer extra aan de bak.”

Wat is het geheim van het succes?

JR: “Dat is hetzelfde als vragen wat het geheim van een fantastische relatie is. Er is geen universeel geheim, het is wat je er zelf van maakt.”

Dan Huijser (DH): “Wat resoneert bij veel mensen is dat wij in de kern mooie en eerlijke liedjes maken. Weliswaar persoonlijk, maar toch herkenbaar.  Daarnaast doen wij muzikaal wat we zelf tof vinden.”

Wat resoneert bij veel mensen is dat wij in de kern mooie en eerlijke liedjes maken.

Jullie gebruiken social media voor meer dan alleen het delen van videoclips. Zo verschenen er voor het nieuwe album verschillende video’s waarin jullie dieper ingaan op het maakproces van de liedjes. Hoe is dat idee ontstaan?

Tobias Kolk (TK): “Wij zouden dit soort kijkjes achter de schermen heel graag van andere bands willen zien. Het maken van Alles Anders was een leuk en interessant proces. We waren constant aan het ontdekken en het is leuk om die weg te delen. Door die video’s geef je fans een andere kijk op de nieuwe plaat.”

De laatste jaren hebben jullie veel live-meters gemaakt. Hoe kijken jullie daarop terug?

JR: “We hebben heel lang gewerkt aan de tour die midden november begon. Er waren zeven concerten en alle shows waren totaal anders dan bij onze vorige tour. De concerten gingen van een hoog energielevel tot heel klein en breekbaar. Die twee werelden samen laten komen in een show was heel tof. De shows waren allemaal een emotionele rollercoaster. Het was magisch om te zien hoe de bezoekers alle liedjes woord voor woord meezongen. We hebben tijdens de concerten samen met onze fans gefeest en gehuild.”

TK: “Bij de vorige tour speelden we vooral op de kleinere poppodia en nu konden we een slag maken naar grote zalen. We hebben dan ook veel tijd en energie gestopt in het voorbereiden van deze tour.”

DH: “Onze laatste tour was na de lockdown. Iedereen stond aan en was blij dat het weer kon. Misschien wel het meest magische wat we hebben beleefd. Nu hebben we een nieuwe plaat en mochten we weer. Het was fucking vet.”

Een onderzoek van ANP wijst uit dat Nederlandse artiesten de grote concertzalen steeds makkelijker vullen. Gaat WIES ook de stap maken naar zalen als AFAS, of  Rotterdam Ahoy?

TK: “Wat mij betreft zeker weten, the sky is the limit.”

DH: “Dat zal uiteindelijk gedicteerd worden door wat we hierna gaan maken. Wat er nu staat past perfect in zalen als Paradiso. Als onze toekomstige muziek zich goed leent voor grotere zalen dan staan we daar zeker voor open.”

JR: “De muziek is bij ons altijd leidend. Er is nog zoveel te doen en te maken. We kunnen nog alle kanten op. Dromen en maken zijn twee hele leuke dingen.”

De muziek is bij ons altijd leidend. Er is nog zoveel te doen en te maken.

De live branche is na COVID-19 flink veranderd. Hoe hebben jullie dat ervaren?

DH: “Het was best schrikken tijdens de eerste zomer toen alles weer openging. Het viel op dat veel mensen de industrie hadden verlaten. Er waren overal tekorten. Voor ons was het bijvoorbeeld lastig om een geluidsman mee te nemen. Het leek wel alsof de technische mensen ineens honderd banen tegelijk hadden. Ook op festivals zag je dat bijvoorbeeld personeelstekort voor uitdagingen zorgden. Tegenwoordig gaat het beter, maar er zijn nog veel uitdagingen. Een daarvan is de prijs. We groeien gestaag richting grotere zalen, maar de kosten groeien ook mee.”

TK: “Alles is duurder en het is echt niet zo dat je als artiest de prijs omhoog gooit om mee te gaan in wat iedereen in de wereld doet om zo keiharde winst maken. Alles kost tegenwoordig veel meer geld.”

We groeien gestaag richting grotere zalen, maar de kosten groeien ook mee.

Tegenwoordig is het doorverkopen van tickets een heet hangijzer voor de ticketers. Er duiken steeds meer alternatieven op als dynamic pricing. Hoe kijken jullie hiernaar?

DH: “We worden we niet getarget door de echte handelaren. Persoonlijk vind ik het goed dat je tickets kunt doorverkopen als je bijvoorbeeld niet kunt. Dat er een hele industrie omheen is ontstaan, is oneerlijk. Vooral omdat de winst die gemaakt wordt niet terecht komt bij de artiest of de zaal. Dynamic pricing gooit alles op zijn kop, omdat de waarde van concerten troebel wordt. Het draait niet meer om hoeveel een concert kost, maar om hoeveel geld mensen ervoor willen betalen.”

Je wilt toch dat wat jij maakt door zoveel mogelijk mensen ­beleefd kan worden?

TK: “Muziek is kunst en zou dat alles ­moeten overstijgen. Je wilt toch dat wat jij maakt door zoveel mogelijk mensen ­beleefd kan worden en beschikbaar is?”

Zijn er internationale ambities? En zouden jullie daarvoor het Nederlands willen verruilen voor het Engels?

JR: “Ik denk zelf dat de Nederlandse taal een van de krachten van WIES is. Omdat het mijn moerstaal is, kan ik dingen schrijven en zingen die ik bijvoorbeeld niet in het Engels zou kunnen. Zeg nooit nooit, maar ik denk niet dat we binnenkort Engelse nummers gaan maken.”

DH: “Vroeger was Nederlandse muziek beperkt. Je had André Hazes, Guus Meeuwis en Spinvis. Daartussen zat heel weinig. Dat is tegenwoordig anders. De Nederlandse taal is niet meer beperkt tot een paar genres, maar onderdeel van alle muziek.”

JR: “We zijn wel heel druk bezig met België. Daar hebben we inmiddels al stappen gezet. Zo spelen we op 16 december in het Antwerpse Trix. Persoonlijk zou ik het heel leuk vinden om in Duitsland iets te doen. Ik ben benieuwd hoe onze nummers ­eruit zouden zien in die taal. Of misschien brengen we wel een Nederlandstalig WIES-nummer in het buitenland uit. Je ziet steeds vaker dat in Nederland anderstalige nummers hit worden, dus waarom zou dat niet andersom kunnen?”