Gruppo Sportivo op naar de 50 met 13-jarige toetsenist

Met de nieuwe EP Back To Nature, Volume II en de single Bad Luck gaat Gruppo Sportivo verder op het pad dat vorig jaar met het eerste deel van Back To Nature werd ingezet. Zonder oer-bandlid Peter Calicher, die vorig jaar overleed, maar met de 13-jarige Len de Quant op toetsen gaat de band op weg naar het 50-jarig jubileum.
Met de nieuwe EP Back To Nature, Volume II en de single Bad Luck gaat Gruppo Sportivo verder op het pad dat vorig jaar met het eerste deel van Back To Nature werd ingezet. Zonder oer-bandlid Peter Calicher, die vorig jaar overleed, maar met de 13-jarige Len de Quant op toetsen gaat de band op weg naar het 50-jarig jubileum.
“Len mag dan 13 jaar oud zijn, het is een oude ziel hoor,” grapt Gruppo Sportivo-frontman Hans Vandenburg. “Dus in die zin past hij goed bij ons.” Vandenburg is zelf inmiddels 78 en dat maakt van Gruppo Sportivo misschien wel de band met het grootste leeftijdsverschil (maar liefst 65 jaar) tussen een origineel bandlid en nieuwe aanwas.
In veel opzichten is de nieuwe toetsenist een voortzetting van de geest en het werk van de vorig jaar overleden toetsenist Peter Calicher, zegt Vandenburg. “Len is de zoon van onze geluidstechnicus en loopt al jaren rond bij onze shows. Peter heeft zich als een mentor over hem ontfermd toen Len al op jonge leeftijd interesse in de toetsen toonde en heeft hem dan ook jarenlang les-gegeven. Toen Peter ziek werd, is hij zo lang mogelijk met ons door blijven spelen. Tot het moment dat het echt niet meer ging, toen moest hij halverwege een show afhaken. Len was aanwezig, die kende ons hele repertoire en viel tijdens het tweede deel van de show in. Er viel een last van Peters schouders toen hij zag dat het zo goed was. Niet veel later overleed hij en het was zijn uitdrukkelijke wens dat Gruppo Sportivo gewoon door zou gaan. We hebben het kort met een andere toetsenist geprobeerd, omdat je met een 13-jarige wel wat logis-tieke uitdagingen hebt zoals de leerplicht enzo. Maar al snel bleek de enige logische voortzetting van de band – zeker ook in de muzikale geest van Peter – een line-up met Len op toetsen.”
Nooit te zwaar
Vandenburg en drummer Max Mollinger vormen nog altijd de harde kern van de band, die in 2026 vijftig jaar bestaat. Bombita’s Lies Schilp en Inge Bonthond, die de lead vocals doen op de nieuw single Bad Luck, zorgen na al die jaren ook nog altijd voor het herkenbare Gruppo-geluid en bassist Tim Barning completeert het combo.
Op Back To Nature, Volume II zijn de laatste bijdragen van Peter Calicher te horen en die zijn aangevuld met bijdragen van Len de Quant. Op het mini-album en tijdens de huidige tour kiest Gruppo Sportivo voor een benadering die meer terug naar de basis gaat.
“Bad Luck gaat eigenlijk over wat Peter is overkomen. Je kan nog zo voorzichtig zijn in het leven, als je stomme pech hebt kan het zomaar ineens mis gaan en als alle omstandigheden dan tegenzitten overkomt het je allemaal zonder dat je iets kunt doen. Ik heb het niet te zwaar willen maken, het is een behoorlijk vrolijk liedje op het eerste gehoor. Iets anders zou Gruppo Sportivo ook niet passen. Het komt wel voort uit een voor onze band ingrijpende gebeurtenis, dat kun je wel zeggen. Maar we hebben ook altijd gezegd dat wij er de band niet naar zijn om het al te zwaar te maken. We zullen al tijd een soort escapisme bieden, ondanks dat ik persoonlijk natuurlijk wel heel nadrukkelijke meningen heb over wat er gaande is in de wereld en de dingen om ons heen. Mensen moeten de muziek van Gruppo Sportivo opzetten voor een glimlach. Of ze moeten met een blij gevoel weer een show verlaten. Dát is wat Gruppo Sportivo wil bieden.”
Echt goede liedjes
Gruppo Sportivo speelde zichzelf eind jaren zeventig in de kijker met (cult)hits als Beep Beep Love, Hey Girl en Disco Really Made It en heeft zich sindsdien als een vaste waarde in het Nederlandse muziekcircuit staande gehouden. Vorig jaar verscheen de documentaire Gruppo Sportivo: Het Is Nu Te Laat Om Te Stoppen. Naast het onmiskenbare geluid, is humor in de originele en vaak spitsvondige teksten van Vandenburg ook na al die jaren slijtvast gebleken.
“Het is niet dat ik nu zo nodig op zoek ben naar erkenning, maar ik vind het wel jammer dat hier in Nederland niet altijd wordt gezien wat ik probeer te doen. Men gooit het dan meteen op ‘het steenkolen-Engels’, terwijl ik juist bewust speel met Nederlandse uitdrukkingen die in het Engels heel anders overkomen. Het bekendste voorbeeld is waarschijnlijk het gebruik van de term ‘heavy shag’, wat hier zware shag is maar in het Engels een flinke neukpartij. Ik vind dat grappig, Engelstalig publiek vindt het grappig en in Nederland… afijn, ik ben geen klager dus dat moet ik ook niet doen. Maar wat ik op dit punt in de carrière van Gruppo Sportivo wel wil benadrukken is dat we – al zeg ik het zelf – nog steeds echt goede liedjes maken. Dat is een ambacht waar ik veel tijd in steek en nog altijd veel plezier uit haal na al die jaren en het zou mooi zijn als dat ietsjes meer wordt gezien en gehoord. Ik durf toch wel te zeggen dat Back To Nature, Volume II zeven erg goed liedjes bevat.”
Op naar de finale
Het is dan ook dat ambacht dat Vandenburg cultiveert met Gruppo Sportivo, maar ook met soloprojecten zo-als (Ouwe Hans) Dierenpark, het ‘volwassen kinderalbum’ OK iPad of albums onder eigen naam. “Liedjes maken is dan ook wat ik het liefste doe, net zo lang zitten pielen en schaven tot het precies zo is zoals je van tevoren had bedacht. De band treedt graag op, dus voor hen stap ik ook met liefde het podium op. En het blijft natuurlijk ook mooi om te zien hoe het publiek reageert. Maar als je in mijn hart kijkt werk ik met de tijd die ik nog heb het liefst aan nog meer materi-aal. De ideeën houden zeg maar niet op.:
Vandenburg stelt dan ook dat hij het zichzelf op het gebied van liedjes maken niet rus-tiger aan zal zien doen. Toch werkt hij met Gruppo Sportivo wel naar de finale toe en hij maakt zich geen illusies. “Als je al ziet dat zelfs de grootsten der aarde, mensen als David Bowie, nu al in de vergetelheid raken zal dat met ons niet veel anders zijn. Maar tot die tijd laten we gewoon van ons horen. Volgend jaar bestaan we vijftig jaar, ik word volgend jaar 80. We zijn nu nog goed van lijf en leden, maar we hebben gezien hoe snel het kan gaan. Max en ik hebben altijd gezegd dat het 50-jarig bandjubileum een heel mooi moment is om te zeggen dat het wel-letjes is geweest. Dus het halen van die vijf-tigste verjaardag is waar nu alle focus op ligt en daarna is het gewoon mooi geweest.”
Rubriek: Nieuws