Column Mike Hendrixen: Applaus

2020 zou de boeken ingaan als het allergrootste jaar voor de branche. Op de ­kalender stonden naast een wagonlading van de gebruikelijke festivals en ­optredens ook kersen op de taart als het Eurovisie Songfestival, het EK voetbal, de Vuelta in Utrecht en de DutchGP. Niemand had kunnen voorspellen dat er een dikke streep door alle plannen zou gaan en dat een virus de complete event­branche op de knieën kreeg.

Op 9 maart bezocht ik een uitverkocht concert van Patrick Watson in Tivoli. Samen met vrienden, onder het genot van een tapbiertje kijken naar je favoriete artiest. Wat is er fijner dan dat? Wat vonden we dat gewoon tot een paar dagen later Watson zijn complete tour cancelde. De woorden van Joni Mitchell zongen die weken door m’n hoofd: “Don’t it always seem to go that you don’t know what you’ve got ’til it’s gone”. Vanaf dat moment realiseerde ik me pas echt goed dat de live-entertainmentindustrie veel meer biedt dan vermaak en gezelligheid. 

Nu de wereld langzaam maar zeker ‘het nieuwe normaal’ omarmt, moet ik steeds vaker denken aan het gemis van de live-ervaring

Net als veel andere liefhebbers heb ik de afgelopen weken meerdere keren ­gekeken naar livestreams van artiesten. Zonder meer prachtige pogingen om een alternatief te bieden in deze donkere tijd, maar eigenlijk niet meer dan een slap aftreksel. Een harde uitspraak, maar wat overal ontbrak was het belangrijkste ingrediënt van de live experience: de verbinding met vrienden en anderen die ­dezelfde passie of interesse delen.

Nu de wereld langzaam maar zeker ‘het nieuwe normaal’ omarmt, moet ik steeds vaker denken aan het gemis van die live-ervaring. Dat doe ik als fan en ik kan mij haast de impact en de gevolgen niet voorstellen voor alle mensen achter de schermen: de organisatoren, kaartjesverkopers, stage-bouwers, beveiligers, zaaleigenaren en artiesten. Hoeveel pijn moet het doen als je niet weet hoe je professionele toekomst eruitziet?

Aan het begin van de coronacrisis hebben we, ook in Nederland mooie initiatieven gezien van mensen die onder meer de zorg bedanken met een staande ovatie. Een bijzondere manier om hun waardering te tonen. Daar wil ik me nu graag bij aansluiten. Laten we na het lezen van deze ­column even opstaan en in je hoofd en juichen en klappen. Op dezelfde manier als je dat doet zodra je favoriete band of artiest opkomt. Speciaal voor alle ­helden uit de live-industrie. We missen jullie en jullie prachtige werk. Bedankt voor alles wat jullie doen en deden!! Hopelijk is het einde van deze moeilijke tijd dichtbij en zien we jullie en het geweldige werk snel weer terug.

En dan nu…

Applaus!

Mike Hendrixen is 15 jaar werkzaam in de gamesindustrie. Na een rol als Marketing Director bij Codemasters, startte hij in 2013 Vertigo 6 Marketing & PR, dat werkzaam is voor o.a. EA, Koch Media, Logitech, ASUS, Asmodee en New Balance. Vertigo 6 werd in 2019 uitgeroepen tot beste mid-size bureau van Europa. In Entertainment Business en EB Live schrijft hij op persoonlijke titel over marketingontwikkelingen binnen de industrie.