Column Hans Bousie: Pinkpop en opa Bas

Voer in Google de zoekterm ‘Pinkpop’ in en kies voor ‘Afbeeldingen’. Verrast zul je niet worden door het plaatje dat je dan te zien krijgt: een gestileerde tekening van een meisje met zwarte krullen in een roze bloesje. Voor iedereen een herkenningsteken in de wereld van de live muziek. Voor mij staat de roze pop echter voor heel iets anders.

De pop is tientallen jaren geleden ontworpen door mijn voormalig schoonvader Bert Abell, helaas inmiddels overleden. Bert – die ooit van ons de bijnaam opa Bas kreeg omdat hij altijd op de bas, officieel contrabas, speelde als wij op bezoek kwamen – ontwierp het logo op verzoek van Jan Smeets, toen reeds de baas van Pinkpop. Opa Bas was in zijn jonge jaren reclametekenaar en bedacht al snel de connectie met pink (Pinksteren en roze) en pop (muziek en een pop om mee te spelen). Toen had hij nog een voorbeeld nodig om te tekenen en dat voorbeeld was mijn voormalige echtgenote, destijds een klein hummeltje. Inmiddels wat ouder geworden, maar nog steeds in het bezit van zwarte krullen. En wie goed kijkt, ziet ook dat het meisje Indische trekken heeft.

Nog altijd als ik de pop zie, moet ik aan Bert denken. Ik was gek op mijn schoonvader en ook de kinderen waren dol op hem. Als wij met de kleintjes op bezoek kwamen bij opa Bas, inmiddels met pensioen, was hij nog steeds aan het tekenen, met van die dure potloden waarmee je hele fijne lijntjes kunt trekken. Steevast stond er al iets te pruttelen op het fornuis. Opa Bas woonde alleen, maar bleef wel goed voor zichzelf zorgen en was als echte Indischman altijd in de weer met eten. Als hij wist dat we kwamen dan ging hij aan de slag en maakte de meest fantastische gerechten. Hoe vol gevuld ook de pan die op tafel kwam (een van zijn favorieten was fazant met zuurkool) hij noemde het gerecht consequent ‘een steuntje’, alsof hij een cracker met brie serveerde.

Als het eten op was, gingen Bert en ik biljarten (meestal tien over rood) of vertelde hij over zijn aankomst in Rotterdam met de Holland-Amerika Lijn, toen hij in Indonesië niet meer welkom was. Bert had Nederland omarmd en dan vooral Rotterdam. Feijenoord was zijn club, met een speciale voorkeur voor John de Wolf. Bert hield vooral van Nederlandstalige muziek (en als hij die opzette kwam de bas tevoorschijn). Bert hield van het Wilhelmus. Bert hield van jonge jenever van cryptogrammen, van het Algemeen Dagblad en van practical jokes.

Opa Bas was gescheiden, maar sprak onverminderd vol lof over zijn ex. Ik heb hem nooit een onvertogen woord over haar horen zeggen, hij was een echte creatieveling en een goed mens. Bert Abell, de geestelijk vader van Pinkpop en de opa Bas van mijn kinderen. God hebbe zijn ziel.

Hans Bousie is partner bij bureau Brandeis, een advocatenkantoor dat zich richt op het aloude ambacht van procederen. Bousie is al veertig jaar actief in de wereld van media en entertainment, waarvan de laatste twintig jaar als advocaat. Hij beschikt dan ook over een schat aan ervaring en is altijd bereid om een potje te knokken – maar dan zoals Mohammed Ali: blijven dansen. In Entertainment Business schrijft hij op persoonlijke titel over ontwikkelingen in de markt.