Vijf jaar MAIN Music: ‘De lange termijn is belangrijker dan die ene plaat’
— Arnold Le Fèbre

MAIN Music bestaat vijf jaar. In die periode ontwikkelde het label onder meer een werkwijze waarin muziekproductie en langetermijnstrategie vanaf het begin centraal staan. Executive producer John Dirne en general manager Michael Hartkamp van MAIN Music en Cornelis Music blikken terug en vooruit.
MAIN Music heeft volgens Michael Hartkamp de afgelopen vijf jaar bewezen dat het carrières kan ontwikkelen én hits kan realiseren. “We zijn de afgelopen vijf jaar echt enorm gegroeid en hebben inmiddels ook naam gemaakt. Voor iedereen is zichtbaar wat de kracht van MAIN Music is, hoe we het label op de kaart zetten en hoe wij onze artiesten bouwen.”
Een van de duidelijkste voorbeelden daarvan is Billy Dans. MAIN Music werkt sinds de beginperiode van het label aan zijn ontwikkeling. Waar Dans vijf jaar geleden vooral bekendheid genoot als liedjesschrijver, heeft hij inmiddels ook als uitvoerend artiest een positie opgebouwd. “Vijf jaar geleden kenden heel weinig mensen Billy Dans als artiest”, zegt Hartkamp. “Billy is niet alleen een begenadigde liedjesmaker, maar heeft inmiddels ook als artiest vele hits op zijn naam staan.”
Bouwen aan een plan
John Dirne ziet in die ontwikkeling de werkwijze van MAIN Music terug. Als Executive Producer verschijnt Dirne niet pas aan het einde van het proces, maar staat hij juist aan het begin. Voordat over releases en een verdere carrièreplanning wordt gesproken, gaat Dirne met een artiest de studio in om te onderzoeken of er een muzikale klik is en waar de artiest uiteindelijk naartoe wil.
“Veel beginnende artiesten hebben wel een einddoel, maar nog geen route ernaartoe”, vertelt Dirne. “Een uitverkochte Ziggo Dome kan een ambitie zijn, maar MAIN Music kijkt vervolgens of die ambitie realistisch is, welk type artiest iemand is en welke stappen nodig zijn om een duurzame positie op te bouwen. Als alle puzzelstukjes bij elkaar komen, zoals dat destijds bij Billy gebeurde, leg je een plan neer voor meerdere jaren. Dan ga je daaraan bouwen. Bij hem zie je dat eigenlijk volgens dat plan alles is uitgekomen. Dat willen we natuurlijk zoveel mogelijk blijven herhalen.”
Ik wil ook in de vaste setlist van de artiest terechtkomen.
Daarbij draait het niet uitsluitend om streaminghits. MAIN Music kijkt ook naar de functie van een nummer binnen een liveset. Dirne: “Hoe werkt een single tijdens een optreden van een half uur? Hoe klinkt dezelfde track met een band? En kan een nieuw nummer uiteindelijk zo belangrijk worden dat het oudere repertoire uit de setlist verdringt. Iedereen wil in de Top 40 komen, maar dat is eigenlijk niet wat ik alleen wil. Ik wil ook in de vaste setlist van de artiest terechtkomen.”
Veel beginnende artiesten hebben wel een einddoel, maar nog geen route ernaartoe.

Niet iedere release hoeft een hit te zijn
Dirne benadrukt dat niet iedere release per se een hit hoeft te zijn. “Soms moet je ook gewoon mooie muziek maken en accepteren dat het even geen hit wordt. Iedereen wil die volgende grote hit scoren die voor meer boekingen kunnen zorgen, maar ik wil af en toe gewoon een plaat releasen waarbij je kan horen dat die artiest ook echt kan zingen. En dan maar geen hit. Zo’n nummer kan op de lange termijn gewoon meegaan.”
Die strategie hangt samen met de ambitie om niet alleen een hit, maar vooral een herkenbare artiest te ontwikkelen. “Er zijn te veel artiesten die een hit op hun naam hebben staan en eigenlijk een hekel hebben aan het liedje. Omdat het succes heeft gebracht, gaan ze mee in dat succes. Natuurlijk moet je die hit een keer hebben, maar als je voor de langere termijn gaat, moet je ook zelf een signature zijn. Niet alleen jouw liedje.”
Dirne ziet daar momenteel een bredere uitdaging. “Door bijvoorbeeld het gebrek aan een muziekzender als TMF zie je de artiest niet meer. Ik denk dat heel veel mensen vaak de hits wel kennen, maar als je vervolgens een foto van de desbetreffende artiest laat zien, weten ze meestal niet wie het is.”
Soms moet je ook gewoon mooie muziek maken en accepteren dat het even geen hit wordt.
Hartkamp benadrukt de toegevoegde waarde van een label. “Artiesten denken vaak niet eens zo ver en zo diep carrièregewijs. Een artiest denkt aan twee dingen: ik wil een hit scoren en ik wil het liefst driehonderd boekingen per jaar. Van de weg naar dat succes is een artiest negen van de tien keer zich er niet bewust van wat daarvoor nodig is en welke stappen genomen moeten worden. Daar kunnen wij onze toegevoegde waarde geven, met een visie, een stappenplan, een jaarplan en een carrièreplan.”
Naast Dirne en Hartkamp spelen medeoprichters Bob Vos en Robby Langendorff een belangrijke rol binnen MAIN Music. “Als je Michael, Robby, Bob en mij bij elkaar optelt, zit er zo’n 130 jaar muziekervaring aan tafel”, zegt Dirne. “We sparren intensief en zijn het lang niet altijd eens. Ik kan bijvoorbeeld met een geweldige zanger komen van wie de commerciële potentie beperkt is. Dat is precies waarom we samenwerken. Als ik alleen een label zou runnen, zou ik waarschijnlijk te dure muziek maken met mensen die geweldig kunnen zingen, zonder dat er een hit uitkomt. Andersom ligt het gevaar van te veel focus op de snelle hit op de loer. Bij MAIN Music zoeken we die balans.”

Geen artiestenfabriek
Het roster van MAIN Music bestaat bewust uit uiteenlopende artiesten. “Er zit juist onderscheidend vermogen bij elke artiest”, zegt Dirne. “We zijn niet zozeer bezig om zoveel mogelijk artiesten te tekenen. We willen eigenlijk mensen hebben die naast elkaar op hetzelfde label kunnen en die bij wijze van spreken achter elkaar kunnen komen op een feestje. Als je het ziet als een line-up: al deze mensen kunnen naast elkaar op hetzelfde feestje staan.”
Dat betekent ook dat iedere artiest een andere aanpak vraagt. “Sabien zit in een veel eerder stadium in haar carrière en is veel meer bezig met het soort muziek dat zij doet, wat misschien minder commercieel aanvoelt dan hoe Billy zijn muziek is. En bij Billy moet je weer afremmen, want die wil bij wijze van spreken elke week een plaat uitbrengen.”
Boutique label
Dirne noemt dat de kracht van een ‘boutique label’. “Je hebt de major platenmaatschappijen. Die hebben uiteindelijk veel meer artiesten en veel grotere catalogi. Wij zijn daar natuurlijk heel klein bij, dus noem het dan wat sneller een boutique label, waarbij het eigenlijk maatwerk wordt voor de desbetreffende artiest. We hebben niet een kant-en-klaar plannetje liggen van: je hebt bij ons getekend, dus dit is wat we gaan doen. Het is echt een soort reis.”
Ook de studio waarin Dirne met de artiesten werkt, speelt daarin een rol. “Een van de dingen die ik nu achteraf door corona zie ontstaan als een heel groot voordeel, is dat de studio waar we heel veel doen bij mij thuis is. Je komt dus eigenlijk in een soort privébubbel terecht met die mensen, waardoor je tijdens je productie heel andere gesprekken voert.”
We hebben niet een kant-en-klaar plannetje liggen van: je hebt bij ons getekend, dus dit is wat we gaan doen.
Daar komt bij dat de relatie niet ophoudt bij de productie. “Omdat we ook zakelijk aan elkaar verbonden zijn, is er een belang bij het voeren van dat gesprek. Dat is anders dan wanneer je hier komt als klant. Je leert ze daardoor op een heel ander vlak kennen. Dan weet je bijvoorbeeld: jouw overtuiging is niet geld, jouw overtuiging is dat je iets moois wilt maken. Top, dan ga ik met mijn vergrootglas kijken waar het zit en probeer ik het uit te vergroten met muziek.”
Die korte lijnen geven MAIN Music ook vrijheid in het releasetempo. “Dat is gelijk het voordeel van het feit dat we, laten we zeggen, een grote kleine maatschappij zijn. We kunnen zelf schakelen. Als we bedenken dat we dit jaar acht releases moeten doen, dan doen we er acht. Als het er vijftien moeten zijn, dan zijn het er vijftien. En als één genoeg is, dan doen we het met één. Er is geen hogere hand die tegen ons zegt: dit of dat moet.”
Nederlandstalige muziek bereikt jonger publiek
Hartkamp ziet vooral dat het publiek voor Nederlandstalige muziek jonger is geworden. “Vroeger, ik ben zelf bijna 42, riep je op de middelbare school niet dat je Frans Bauer of Jannes luisterde. Tegenwoordig zie je gewoon dat de jeugd het omarmt en daar zelfs trots op is.”
Voor Hartkamp werd dat tijdens Koningsdag 2026 nog eens duidelijk. “Dat vergeet ik echt nooit meer. Voor mij was dat weer een bevestiging van het succes van Nederlandstalige muziek. Ik liep op de Korenmarkt in Arnhem en tieners van 15, 16 jaar die daar een feestje vierden. Bij hits van Bruno Mars, Lady Gaga en anderen was het leuk, maar bij Nederlandstalige muziek brak de tent helemaal af. Dat ging van Robert van Hemert tot Billy Dans en van Justen de Wild tot Afro Bros. Maar het was met name muziek in de eigen taal. Ik denk dat het omarmen en de trots op de eigen taal vanuit de jeugd een soort katalysator is geweest voor de populariteit van Nederlandstalige muziek.”
Die ontwikkeling heeft volgens Hartkamp ook gevolgen voor de muziek zelf. “Je ziet gewoon dat de jeugd muziek op een heel andere manier consumeert. De jongere generatie luistert ook op een andere manier naar muziek. Dat maakt ook dat Nederlandstalige muziek tegenwoordig meer tegen pop aanleunt dan tegen volks.”

Succes zorgt ook voor verzadiging
De groei heeft een keerzijde. Het commerciële succes trekt volgens Dirne veel nieuwe artiesten aan. Wie doorbreekt in het Nederlandstalige circuit kan relatief snel een substantiële livecarrière opbouwen, waardoor steeds meer mensen proberen toegang tot de markt te krijgen. Dat leidt volgens hem tot een onderstroom van producties en artiesten die kwalitatief niet altijd hetzelfde niveau halen.
Voor radiostations, tv-zenders en playlistmakers ontstaat daardoor een selectieprobleem: er wordt structureel meer nieuwe muziek aangeboden dan er beschikbare ruimte is. Dirne ziet daarin ook een gezamenlijke verantwoordelijkheid van MAIN Music en Cornelis Music. “Neem gewoon vooral je doelgroep serieus. Maak een goed product. Probeer niet een visje uit te gooien om maar mee te kunnen doen, maar zorg gewoon dat je de beste bent.”
Hartkamp onderschrijft dat radio en televisie belangrijk blijven voor landelijke groei, maar ziet de route ernaartoe veranderen. ‘Door het enorme aanbod kunnen mediapartijen niet iedere nieuwe release onmiddellijk ondersteunen. Een artiest moet daarom eerst relevantie opbouwen. Wij willen ervoor zorgen dat alle voorwaarden kloppen, zodat dat soort partijen, radio en televisie, niet meer om onze artiesten heen kunnen. Dus dan moet je eerst succesvol zijn, zichtbaar zijn. Wij scoren op dit moment liever eerst een hit in het land en bij het publiek, omdat we weten: dan komt dat andere in het verlengde daarvan.”
Een artiest moet eerst relevantie opbouwen.
Twee soorten muziek
Ook de positionering van MAIN Music is in de afgelopen vijf jaar veranderd. “We hebben een periode gehad dat we MAIN Music meer als het poplabel zagen en Cornelis Music meer als het volkslabel”, zegt Dirne. “Dat was aanvankelijk ook een beetje de insteek van de onderlinge samenwerking. Maar in feite is dat niet wat we echt doen.”
Die scheidslijn heeft het label inmiddels losgelaten. “Naast Cornelis Music is MAIN Music een op zichzelf staand label. Daar kan zowel popmuziek als feestmuziek als van alles op uitkomen. Vroeger waren er veel meer hokjes en genres, maar wij geloven gewoon in twee soorten muziek: goede muziek en slechte muziek. Als de ene feestelijker klinkt dan de andere, dan zij dat zo. Dat moet allebei via MAIN Music naar buiten kunnen. We hebben nadrukkelijk losgelaten dat MAIN Music het poplabel naast Cornelis Music is. Het is gewoon een volwaardig label waarop goede muziek wordt uitgebracht, in de breedste zin van het woord.”
Voor de komende jaren wil MAIN Music vanuit die positie verder groeien. “We staan open voor nieuwe artiesten”, zegt Dirne. “Als we terugkijken op de afgelopen vijf jaar, kun je het vooral zien als warmdraaien, elke fout drie keer maken, ervan leren en weer door. Er is uiteindelijk niemand die jou precies vertelt hoe je een label moet runnen. Daar moet je door schade en schande achter komen. Maar als je op een gegeven moment het format hebt staan of de formule kent, wordt die ook schaalbaar.”
Hartkamp wil daarbij vasthouden aan dezelfde langetermijnstrategie. “Als je mij vraagt waar wij over vijf jaar staan: dan hebben wij nog meer carrières succesvol gelanceerd of gecontinueerd. Gewoon wars van de huidige tendens in de markt en de verzadiging van de hoeveelheid muziek, halsstarrig blijven vasthouden aan carrières bouwen.”
En uiteindelijk blijft voor MAIN Music hetzelfde uitgangspunt leidend: “De visie is belangrijker dan die ene plaat.”
Buma NL
Tijdens Buma NL zijn John Dirne, Michael Hartkamp en hun teams opnieuw aanwezig. Voor Dirne is het evenement een vaste afspraak in het jaar. “Maar beter dan vorig jaar wordt hij waarschijnlijk niet voor mij”, zegt Dirne lachend. “Toen ontving ik de award voor Producer van het Jaar. Dat was te gek en ook eervol.”
Hartkamp ziet Buma NL vooral als een belangrijk moment voor de mensen achter de muziek. “We moeten niet vergeten dat Buma NL er met name ook is om de makers achter de liedjes in de spotlight te zetten. Daarom is het zo’n waardevolle dag. Los van dat het gezellig is om iedereen weer te zien, te netwerken en te borrelen, vier je daar eigenlijk ook het succes van je genre.”
Dat succes krijgt volgens hem extra betekenis door de ontwikkeling die Nederlandstalige muziek heeft doorgemaakt. “Al decennialang vechten we vanuit het Nederlandstalige, en met name het volkse, om landelijk zichtbaarder en hoorbaarder te worden. Ik durf te zeggen dat het inmiddels is gelukt dat we steeds vaker dat plekje weten te veroveren.”
Buma NL is voor Hartkamp daarmee ook een jaarlijks moment om bij die ontwikkeling stil te staan. “Het is de bevestiging van de groei en de kracht van het Nederlandstalige genre. En dat is bij Buma NL altijd mooi om te vieren en daar ook bij stil te staan.”
Rubriek: Labels & Recording