Kamerleden steunen oproep VVEM voor eenvoudiger vergunningenbeleid

De VVEM presenteerde tijdens de bijeenkomst tien wensen voor een sterkere evenementensector. Voorzitter Boris van der Ham ging daarover met vertegenwoordigers uit de sector en Tweede Kamerleden in gesprek. Een belangrijk onderwerp was de zogenoemde vertrouwensvergunning: organisatoren die meerdere jaren aantoonbaar aan de voorwaarden voldoen, zouden bij een volgende editie vooral wijzigingen hoeven te bespreken in plaats van het volledige vergunningstraject opnieuw te doorlopen.

VVD-Kamerlid Erik van der Maas verwees naar zijn voorstel voor zo'n vergunning en koppelde dat aan de mogelijkheid van meerjarige vergunningverlening. Ook D66-Kamerlid Heera Dijk en PRO-Kamerlid Mohammed Mohandis wezen op verschillen in beleid en uitvoering tussen gemeenten.

Dijk, die in de Tweede Kamer Kunst en Cultuur in haar portefeuille heeft, was eerder gemeenteraadslid in Delft. Zij wees tijdens de bijeenkomst op de verschillende posities die evenementen binnen gemeenten innemen. “Festivals vallen in Delft onder de economie, in Rotterdam valt het weer onder cultuur. Dus dat is al niet gelijk.”

Volgens Dijk zijn ook bij omstandigheden als extreme hitte vooraf duidelijke afspraken nodig. “Daar moet gewoon een protocol, maar niet de dag van tevoren.”

Eén aanspreekpunt per gemeente

Mohandis bracht zijn ervaring met het Vijf Mei Festival in Gouda in. Daar werkte de organisatie volgens hem met een gemeentelijke evenementenmanager die het vergunningstraject begeleidde. Elders krijgen organisatoren volgens het Kamerlid met meerdere afdelingen en ambtenaren te maken.

“Sommigen hebben ineens één loket. Het verschilt echt per gemeente. Sommigen hebben echt te maken met 7, 8 ambtenaren. En die weten niet eens altijd van elkaar dat er een aanvraag ligt.”

Ook landelijk ontbreekt volgens Mohandis samenhang doordat de evenementensector met verschillende ministeries te maken heeft. Hij heeft zich als Kamerlid eerder beziggehouden met onder meer de financiering van bevrijdingsfestivals.

Rotterdam wijst op oplopende regeldruk

Renske Satijn van Rotterdam Festivals en Jolanda Jansen van Rotterdam Ahoy benadrukten tijdens de bijeenkomst naast de economische ook de sociale betekenis van evenementen. Jansen verwees daarbij naar de omvang van de sector zoals die tijdens de coronaperiode richting politiek werd gepresenteerd: circa 100.000 werkenden en € 9 miljard omzet.

Tegelijkertijd neemt volgens de vertegenwoordigers de druk van regelgeving toe. “Regelgeving, regelgeving, regelgeving. Er wordt al lang gesproken over minder regelgeving, maar doe dat dan ook”, aldus Jansen.

Satijn wees met name op de positie van kleinere culturele evenementen en vieringen die grotendeels door vrijwilligers worden georganiseerd. Veiligheidseisen zijn volgens haar niet altijd proportioneel en besluiten rond bijvoorbeeld extreme hitte komen soms laat. “We begrijpen natuurlijk de druk op de zorg, maar hoe je daarmee omgaat, wat je daarover afspreekt, dat kan echt vele malen beter.”

Zwarte Cross: verschillen tussen provincies

Ronnie Degen van de Zwarte Cross illustreerde de gevolgen van verschillende regels aan de hand van het stikstofbeleid. Het festivalterrein ligt in de gemeente Oost Gelre, terwijl de invloed van het evenement zowel Gelderland als Overijssel raakt. Beide provincies hanteren volgens Degen verschillende uitgangspunten.

“En dan is het grootste probleem niet alleen de bescherming ervoor, maar vooral dat ze zo verschillend zijn.”

Ook binnen verduurzaming lopen voorschriften volgens hem soms uiteen. Zo kunnen accu's dieselaggregaten vervangen, terwijl vanuit brandveiligheid tegelijkertijd bezwaren bestaan tegen grote batterijsystemen op evenemententerreinen.

Degen steunt het principe van de vertrouwensvergunning. “Als je al jaren bewezen hebt dat je het goed doet, dan moet je eigenlijk alleen maar de wijzigingen bespreken en je kunt door.”

Volgens Degen is de kosten- en regeldruk vooral problematisch voor evenementen in het middensegment. “De evenementen van ongeveer 10.000 tot 15.000 bezoekers hebben het allemaal één voor één hartstikke moeilijk.” Hij stelde dat organisaties volgens zijn ervaring pas bij circa 25.000 tot 35.000 bezoekers meer ruimte krijgen binnen hun kostenstructuur.

Arbeidsmarkt en stages

Naast vergunningen en regelgeving kwam de arbeidsmarkt aan bod. Freke Reimer van Next Stage en Solid wees erop dat achter grote festivals tientallen gespecialiseerde leveranciers actief zijn, terwijl die bedrijven bij studenten vaak nauwelijks bekend zijn.

Volgens Reimer vormen onder meer de erkenning als leerbedrijf en CREBO-codes binnen het mbo een belemmering bij het aanbieden van stages. Haar bedrijf levert tijdens Lowlands naar eigen zeggen dagelijks 600 tot 700 barmedewerkers, maar zag in bijna tien jaar vier stages afgekeurd omdat het bedrijf formeel geen evenementen zou organiseren.

“Ik kan prima een mbo-stagiair van een evenementenopleiding al zijn competenties laten behalen binnen de stage, binnen mijn bedrijf. Maar dat lukt dus niet en dat vind ik echt zonde.”

Lotje Horvers van Backstage Pass vroeg daarnaast aandacht voor de instroom van vrouwen in de podiumtechniek. De stichting laat jonge vrouwen meelopen met vrouwelijke professionals in onder meer licht, geluid en touring. “You can't be what you can't see.”

Dijk sloot de bijeenkomst af met een oproep aan Kamerleden om de sector ook in de praktijk te bezoeken. “Dat helpt gewoon heel erg om te ervaren wat het nou allemaal inhoudt. En niet alleen maar vanuit papier kijken hoe de evenementensector werkt.”

De 10 wensen van de VVEM

Onder de noemer ‘10 wensen voor een sterke evenementensector’ legt de Vereniging van EvenementenMakers de politiek de volgende wensen voor:

1. Wees bewust dat evenementen bijdragen aan maatschappelijke samenhang en gezondheid.

2. Kom met een landelijk vergunningskader.

3. Maak meerjarige vergunningen mogelijk.

4. Gebruik ons als hub voor (technische) studenten.

5. Werk eenduidig samen bij extreem weer.

6. Creëer uitzondering in stikstofregels voor incidentele evenementen.

7. Maak ruimte voor feest in de ruimtelijke ordening.

8. Geef ons fiscale voorspelbaarheid.

9. Kom met regelgeving tegen ongeautoriseerde ticketdoorverkoop.

10. Houd ruimte voor flexibele arbeid.