Het Nieuwe Normaal (2): Een concert in coronatijd

De aanhoudende coronacrisis heeft de entertainmentwereld op zijn kop gezet. Iedereen is op zoek naar ‘het nieuwe normaal’. Maar hoe ziet dat er in de praktijk uit? Entertainment Business- en EB Live-redacteur Jeroen van Trierum gaat in deze serie op pad om dat te onderzoeken. Deze keer is hij aanwezig bij een ‘corona-proof’ concert van Robin Kester in het hoofdstedelijke Paradiso.

Even leek het alsof de voormalige kerk Paradiso zijn oude functie weer even overnam. Minister Rutte kondigde een uur voor aanvang van het concert van Robin Kester verstrekkende maatregelen aan die onder meer de poppodia keihard raken. Dit was voorlopig de laatste keer dat er met ‘een volle bezetting’ een concert kon worden gehouden. Een dag later zou 30 bezoekers weer de norm worden.

Een haast eerbiedige stilte in de zaal bij binnenkomst met hier en daar wat geroezemoes kon het gevoel van verslagenheid niet onderdrukken. Dit was een sfeer die ik niet eerder bij welke popzaal dan ook meemaakte. Paradiso had de term ‘corona-proof’ serieus genomen. Van het moment dat de kaartjes werden gecontroleerd tot de begeleiding naar de stoelen en het registratie- en bestelsysteem voor drank – alles wees erop dat er niet over één nacht ijs was gegaan. Het personeel was bovendien uitermate vriendelijk en duidelijk, al blijft het raar om voorafgaand aan een concert met een medewerker te praten over de looproute en hoe je tegenwoordig je drankje moet bestellen.

Een haast eerbiedige stilte in de zaal kon het gevoel van verslagenheid niet onderdrukken.

De grote zaal was opgedeeld in rijen met twee stoelen naast elkaar en een scheiding van 1,5 meter, zowel voor als achter. Het mondkapje kon af als je eenmaal op je stoel zat, maar bij een wc-bezoek of het afhalen van je drankjes moest deze weer voor het gezicht geknoopt worden. Sommige bezoekers namen het zekere voor het onzekere en hielden het mondkapje de hele tijd op. Drinken bestellen ging met een speciale app die via een QR-code gedownload kon worden. Het kaartje met de code en het registratieformulier lagen klaar op de stoel. Betalen voor de consumptie ging door geld te storten op de app en na een digitale bestelling kon het drinken bij de bar opgehaald worden. In de zaal hoorde ik meerdere keren de opmerking van een aantal bezoekers of dit niet de norm zou kunnen worden. “Lekker rustig zo bij de bar.”

Zittend een concert ervaren blijft iets vreemds. “Het meeste mis ik dat je niet kan dansen”, vertelde vaste Paradiso-bezoeker Sylvia van Wolferen. “Ook is de sfeer echt anders en dat komt niet alleen door de opstelling van de stoelen. Het leek alsof het publiek niet zo goed wist hoe en wanneer het moest reageren. Zo lieten ze ieder liedje tot de laatste toon uitspelen voordat er ingetogen geklapt werd. Dit is iets dat je normaal alleen bij een klassiek concert ziet. Tijdens corona-proof optredens ben je meer een stille toeschouwer dan daadwerkelijk een actief onderdeel van het concert. Daar moet je aan wennen, maar ik ben blij dat dit weer mogelijk was en baal ontzettend dat dit de komende maand niet meer kan. Al begrijp ik het waarom natuurlijk wel. Laten we hopen op snel betere tijden.”

Je bent meer een stille toeschouwer dan daadwerkelijk een actief onderdeel van het concert.

De Nederlandse zangeres/gitariste Robin Kester was zich bewust van het feit dat dit een bijzonder optreden zou worden. “Ik betrad het podium met een dubbel gevoel en vooraf waren er de nodige zenuwen. Wat kan je verwachten? Hoe gaat het publiek je show ervaren? En zet de persconferentie geen streep door het concert? Vorig jaar stond ik in het voorprogramma van Villagers en had me niet kunnen voorstellen dat ik nu weer in de grote zaal stond en ook nog eens in het midden van een pandemie. Ik had aan het begin van de show een gevoel van dissonantie. Het publiek zat netjes in rijtjes op veilige afstand van elkaar, maar ik wilde juist energie geven en ontvangen. Dit zorgde voor een interessante spanning. Toen ik samen met de band het podium afliep, waren er zoveel gevoelens. Iedereen was dankbaar dat we dit konden toen en tegelijkertijd was het alsof we in een gekke droom zaten.”

Het publiek zat netjes in rijtjes op veilige afstand van elkaar, maar ik wilde juist energie geven en ontvangen.

Kester gaat, net als veel andere muzikanten, een onzekere tijd tegemoet. “We hadden een tour gepland en er is nog veel onduidelijk hoe die ingevuld gaat worden. Het zijn vreemde tijden voor iedereen die in de live industrie werkzaam is. Ik ben in ieder geval druk bezig met het maken van muziek. Deze situatie zorgt ervoor dat ik mij compleet kan storten op het maken van een nieuw album.”

Paradiso-programmeur Ben Kamsma kijkt terug op een vreemd moment en een bijzonder concert. “Dit was voorlopig de laatste de komende tijd. Mooie donkere muziek voor hopelijk niet te lange donkere tijden. Het is ontzettend jammer dat er een volledig corona-proof, internationaal programma stond dat we de komende vier weken moeten uitstellen. Wel kijken we of Super-Sonic Jazz Festival en ADE volgende week bij ons door kunnen gaan. Als dat gebeurt dan zijn daar helaas geen bezoekers bij. We zijn echter blij dat we dankzij de ontheffing nog bijna twee weken langer door konden gaan met onze veilig georganiseerde programma’s en Robin Kester was een mooie afsluiter voor een stille en onzekere periode.”

Kester riep voor het einde van het optreden op om straks niet allemaal tegelijk op te staan en richting de uitgang te lopen. Nadat het zaallicht was aangegaan werden bezoekers per rij de zaal uitgeleid. Gezellig nakeuvelen in de lobby was er niet bij. Ondanks dat was iedereen in die specifieke ‘after concert euforie’. Terugkijkend op dit corona-proof concert kun je alleen maar concluderen dat dit goed werkt, ook bij groepen die groter zijn dan 30 mensen.

Terugkijkend op dit corona-proof concert kun je alleen maar concluderen dat dit goed werkt.

Het was kwart over 10 toen ik buiten stond in een wereldstad die vanaf dat moment aanvoelde én klonk als een klein dorp. Een vriendin van mij verzuchte nostalgisch dat dit ‘Dan echt het laatste concert was voor een lange tijd. Dit was echt super bijzonder en ik mis het nu al.” Iedereen om haar heen keek ongemakkelijk naar de grond of knikte begrijpend.