Drie generaties muziek in Winschoten

In 1925 opende Eltjo Hekman een muziekspeciaalzaak in Winschoten. Honderd jaar later staat inmiddels de derde generatie Hekman aan het roer. Eigenares Trees Hekman: “We hebben alle veranderingen in geluidsdragers meegemaakt en maakten ons daar nooit zo druk om.”

De eerste jaren richtte Hekman Muziek zich vooral op de verkoop en reparatie van muziekinstrumenten. Oprichter Eltjo Hekman, toen 32 jaar, kocht in 1930 – vijf jaar na de start – het pand waar de winkel nog steeds gevestigd is. Hij was een echte duizendpoot: naast reparaties en verkopen hield hij zich ook bezig met de verkoop van feestartikelen, het uitgeven van toneelstukken en zelfs het bouwen van schoorstenen. Dat laatste leverde gezondheidsproblemen op, waardoor hij zich uiteindelijk volledig toelegde op muziek. In 1956 nam zijn zoon Jelte Hekman de zaak over, waarmee de basis werd gelegd voor het huidige Hekman Muziek.

Constante factor

De huidige eigenaar, Trees Hekman, stond op vierjarige leeftijd al in de zaak. Als ­tiener begon ze op vrijdag en zaterdag mee te werken.  30 jaar later, in 1980, nam zij de zaak over met haar toenmalige partner. Een gouden tijd, memoreert Hekman. “We hebben alle veranderingen in geluidsdragers meegemaakt. Ik maakte mij daar, net zoals mijn vader en opa, nooit zo druk om. Op het moment dat in 1965 ­cassettebandjes verschenen kwamen alle Nederlandse ­muziekretailers bij elkaar en de algemene gedachtegang was ‘nu is het klaar’. Iedereen koopt die tapes en dat gaat ten koste van de platenverkoop. Dat bleek natuurlijk niet zo te zijn. Sterker, die cassettes bleken een mooi en populair product om te verkopen. Je zag dat doemdenken ook opduiken tijdens de komst van streaming­diensten. Natuurlijk heeft de branche mindere ­periodes gekend, maar toch wist de ­consument de fysieke muziek­drager altijd bij ons te ­vinden. Iedere nieuwe drager hebben we verkocht, van CD-i tot Minidisk en alles daartussenin. Door de jaren heen is er eigenlijk enkel maar een constante factor: vinyl. Platen hebben we altijd verkocht. Ook in de tijd waarin cd’s niet aan te slepen waren.”

Meer winkels?

Voortdurend doorgaan, kansen grijpen en uitdagingen oplossen, dat typeert de filosofie van de familie Hekman. “We hebben de markt altijd scherp gevolgd. Zo zagen we in de jaren negentig mogelijkheden om verder te groeien en succesvoller te worden. Dat leidde tot gesprekken over de overname van een nabijgelegen Music House-winkel. Uiteindelijk strandde dit op de hoge huurprijzen; het was onmogelijk daar een ­gezonde onderneming van te maken. Achteraf ben ik blij dat de deal niet doorging. Daardoor konden we ons volledig richten op onze eigen winkel, en dat heeft ons door de jaren heen veel opgeleverd.”

De heropleving van vinyl, zo’n tien jaar geleden, kwam voor Hekman niet onverwacht. De winkel was immers altijd platen blijven verkopen. “Binnen korte tijd nam het aantal klanten dat naar vinyl vroeg enorm toe. Dat was opvallend, want daarvoor ging het slechts om een klein groepje liefhebbers. Als lp-verzamelaar snapte ik die populariteit overigens wel en heb daar natuurlijk op ingespeeld. Door de jaren heen zag ik de voorraad en de verkopen groeien en dat is nu nog steeds zo.”

Klassiek

Binnen de provincie Groningen en ook daarbuiten is Hekman Muziek een begrip. De winkel wordt volgens de eigenaar ­bezocht door klanten uit heel Nederland en geroemd om de klantenservice en de uitgebreide collectie. Zo heeft de winkel nog steeds een van de grootste afdelingen klassieke muziek. Hekman betreurt wel dat het draagvlak rondom het genre steeds kleiner wordt. “Klassieke Zaken is weg en er zijn geen acties als Aangenaam Klassiek. Ook op het gebied van releases is het steeds ­magerder aan het worden. Dat is ontzettend jammer want er zijn nog steeds heel veel consumenten die klassieke muziek willen kopen. Ik probeer die groep zo goed ­mogelijk te bedienen. Tegelijkertijd zie je door de jaren heen de muzieksmaak en het type klant veranderen. Nu is bijvoorbeeld popmuziek heel groot en dat trekt ook jongere klanten de winkel in.”

Hekman, die haar leeftijd liever niet noemt, is ‘stokoud, noch piepjong’. Toch weet ze precies wat populair is en welke trends ­eraan komen. “Ik moet je wel eerlijk bekennen dat ik die kennis vooral van mijn klanten krijg. Ik mag graag praatjes maken en als een dame bijvoorbeeld een plaat van Sabrina Carpenter koopt dan vraag ik altijd: ‘Wat vind je nog meer leuk?’ Mijn vader deed dat in de jaren vijftig ook. Jazz was toen heel populair en mijn vader had daar destijds geen verstand van. Dat is later gekomen. Hij kreeg van een klant tips welke platen hij moest inkopen. Goed naar je klanten luisteren is het geheim van het succes. Zowel toen als nu. Om op de hoogte te blijven volg ik natuurlijk wat er speelt in de muziek en pluis ik de info die ik van Bertus krijg helemaal uit. Daarnaast blijven evergreens van Fleetwood Mac en Neil Young ook populair en daar weet ik natuurlijk alles van.”

Geen poespas

Hoewel Hekman duidelijk trots is dat de winkel al 100 jaar bestaat, overheerst de Groningse nuchterheid. “Een groot feest komt er niet, maar later dit jaar vieren we het zeker, wel zonder al te veel poespas. We hebben al flink wat aandacht gekregen in de plaatselijke kranten en de burgermeester is zelfs langs geweest met een plakkaat en een oorkonde. Hartstikke leuk natuurlijk, maar uiteindelijk draait het om de klant. Die moet het hier plezierig vinden. En dat lukt nog uitstekend.”

De onvermijdelijke vraag is hoe lang Hekman nog wil doorgaan. Ze geeft ­lachend het antwoord. “Ik heb geen idee. Het helpt dat ik boven de zaak woon en mijn eigen tijd kan indelen. We zijn iedere werkdag en op zaterdag open. Ik zou echter ook de beslissing kunnen nemen om alleen ‘s middags de zaak open te gooien. Niet dat dit snel gaat gebeuren. Werken in de ­muziek is nog steeds heel erg leuk en iedere dag krijg je daar nieuwe energie van. Zolang ik gezond blijf, blijf ik doorgaan.”