25 jaar Q-dance: 'We bouwen aan iets dat groters is dan onszelf'

2025-10-01

Q-dance viert dit jaar zijn 25-jarig jubileum. Wat ooit begon als een initiatief van jonge liefhebbers van met name de hardere stijlen binnen de elektronische muziek, is uitgegroeid tot een wereldwijd toonaangevend evenementenmerk. Jonas Schmidt (Head of Creative) en Sander Bijlstra (Managing Director) vertellen over het ontstaan van Q-dance, de enorme groei van Defqon.1 Festival en de koers voor de komende jaren. “Tijdens Defqon.1 komt alles samen: show, muziek, beleving, community. Het is het ultieme visitekaartje van wie we zijn.” Q-dance begon eind jaren negentig als een initiatief van een groep vrienden met een gedeelde passie voor feesten – en vooral voor het zelf organiseren ervan. “Q-dance staat letterlijk voor ­‘quality dance’,” vertelt Jonas Schmidt, Head of Creative. “We richtten ons op een nichepubliek, maar wilden wel evenementen neerzetten met de kwaliteit van de mainstream. Niet alleen het podium en de visuals moesten kloppen, maar ook alles wat je níét ziet: goede logistiek, koud bier, een soepel entreeproces. Het ging ons om de best mogelijke totaalervaring.” Ook Managing Director Sander Bijlstra ­benadrukt die filosofie: “We wilden de ­kwaliteit van grote producties combineren met de energie van de underground. In die tijd had je óf perfecte shows met weinig sfeer, óf een geweldige sfeer maar slechte organisatie. Wij wilden beide werelden ­samenbrengen.” Snelle groei De eerste evenementen werden georganiseerd onder de naam Qlass Elite, met als doel om de oude housemuziek nieuw leven in te blazen. In 1999 resulteerde dat in het concept Houseqlassics. Na twee edities werd in 2000 het programma uitgebreid met evenementen als 91-92 en Qlimax en de naam officieel veranderd in Q-dance. In 2001 zette Q-dance een belangrijke stap met de introductie van Qlubtempo, waarmee een nieuwe muziekstroming werd gelanceerd: hardstyle. Daarmee legde de organisatie de basis voor de internationale beweging die zou volgen, met een unieke combinatie van beleving, productiekwaliteit en muzikale visie. Schmidt: “Het was bijna eng hoe goed het ging. Alles wat we aanraakten leek in goud te veranderen. We begonnen met duizend bezoekers, daarna tweeduizend, vijfduizend… Het bleef maar groeien. Het ging zó snel, dat het soms beangstigend was.” Toch slaagde het kleine team erin die groei te managen, mede dankzij hechte relaties met leveranciers en een sterk gevoel voor wat het publiek wilde. Die groei bracht ook uitdagingen met zich mee. “We waren met een klein team van twaalf mensen. Iedereen deed alles: vergunningen regelen, shows bedenken, artiesten boeken, en 's avonds gingen we zelf posters plakken. Het was een start-up-mentaliteit.” Hechte community “We hadden een netwerk in het hele land,” herinnert Bijlstra zich. “We reden van Limburg tot Friesland om kaartjes te ­brengen en flyers te bezorgen. We ­gaven ­lokale promotors wat vrijkaarten en ­posters. Zo bouwden we een hechte ­community op, met persoonlijk contact. We waren zelf bezoekers, dus we voelden precies aan wat werkte.” Natuurlijk ging niet alles vanzelf. “We zijn overal tegenaan gelopen,” zegt Bijlstra, “maar we hadden een soort Pippi Langkous-mentaliteit: ‘We hebben het nog nooit gedaan, dus we denken dat we het wel kunnen.’ Bij elke locatie vroegen we om een blauwdruk van het laatste feest. Wat ging er goed? Wat niet? Wat waren jullie leer­momenten? Op die manier tackelden we 80% van de problemen van tevoren. We waren enorm leergierig.” Volwassen In 2002 besloot Q-dance het evenement Qlimax op te schalen door te verhuizen naar het Thialf Stadion in Heerenveen. Ook deze locatie bleek al snel te klein. In 2003 vond Qlimax voor het eerst plaats in het GelreDome in Arnhem, waar het zou uitgroeien tot een van de toonaangevende indoor hardstyle-evenementen. De laatste editie vond plaats op 16 november 2024. In 2003 opende Q-dance ook een eigen strandtent aan het strand van Bloemendaal: Q-beach. In de weekenden werden hier kleinschalige feesten en ­talentenjachten georganiseerd. Na twee zomerseizoenen besloot de organisatie het initiatief te beëindigen. In 2003 zag bovendien een ander iconisch evenement het levenslicht: Defqon.1 Festival. “We zaten tussen 1999 en 2002 als Q-dance in een heel dikke flow. Ieder evenement dat we in de markt zetten, wist uit te verkopen”, blikt Schmidt terug. “Toen we hoorden dat er een plek vrijkwam op het Almeerderstrand zijn we daar in 2003 gelijk ingesprongen. Als het om indoor evenementen ging had Q-dance inmiddels flink wat kilometers gemaakt en we dachten: dan moet een feestje buiten toch ook geen probleem zijn? We waren natuurlijk nog zo groen als gras, maar vonden onszelf de beste feestorganisatoren van de wereld. Dus waarom zouden we geen festival kunnen organiseren? We vroegen ons af: hoe bijzonder zou het zijn als we bij de eerste editie 10.000 bezoekers zouden trekken? Maar we verkochten direct 25.000 tickets. Vanaf dat moment ging het hard. In Qontrol, Q-Base in Duitsland, Qlimax in GelreDome – één voor één groeiden de events.” Aan de verkoopkant ging het verrassend goed, maar op operationeel gebied moesten er nog wat stappen gezet worden. “Zo realiseerden we ons pas bij de start van de werkzaamheden dat we eerst rijplaten moesten neerzetten en we een heel dorp moesten bouwen voordat er überhaupt een lamp of een vlag opgehangen kon ­worden. Je kunt rustig zeggen dat Q-dance daar volwassen is geworden. Het was een waardevolle les in productie, die nog steeds doorklinkt.” Weekend Warriors Almere was als standplaats voor Defqon.1 inmiddels een vaste waarde geworden, maar onder bezoekers klonk de vraag naar meerdaagse evenementen steeds luider. Uitbreiding op het Almeerderstrand ­behoorde op lange termijn echter niet tot de mogelijkheden. Schmidt. “We hebben toen contact opgenomen met Walibi. Zij hadden een tweedaagse vergunning en de contracten waren snel getekend. In 2011 hebben we daar de eerste editie neer­gezet. In 2013 hebben we de slogan Weekend Warriors geïntroduceerd. De boodschap hierbij was: je bent meer dan welkom om een dag van Defqon.1 te genieten, maar wil je als Weekend Warrior de complete ervaring, dan kom je het hele weekend. Ook plakten we achter onze naam de tag: Weekend Festival. Vanaf het moment dat onze bezoekers dit begrepen, zijn we opnieuw losgegaan en zagen we weer iedere editie groei.” Het was dan ook een logische stap om in 2009 met Defqon.1 het buitenland te verkennen. De eerste editie buiten Nederland werd in Sidney georganiseerd, gevolgd door onder meer een editie in Chili. Schmidt: “Waar we ook kwamen, het publiek zong echt alles mee. Iedereen bleek bekend te zijn met hardstyle. Ik wist niet wat ik meemaakte!” Bijlstra vult aan: “Er bleek in Australië een vruchtbare bodem voor hardstyle. Operationeel ging het gelijk verrassend goed, al duurde het commercieel wel iets langer. Tien jaar later moesten we daar helaas weg. Jammer, want alles stond.” Verdieping Inmiddels is Defqon.1 het vlaggenschip van Q-dance. Schmidt: “Alles komt daar samen: show, muziek, beleving, community. Het is het ultieme visitekaartje van wie we zijn.” Sander Bijlstra: “Tijdens corona kregen we de mogelijkheid om een vierde dag aan Defqon.1 toe te voegen. Dat gaf zoveel energie dat we besloten: hier ligt onze kracht. Je kunt niet tien boten tegelijk redden als het stormt. We kozen bewust voor focus: Defqon.1 werd onze prioriteit. En dat werpt nu zijn vruchten af.” “Die keuze was spannend,” geeft Schmidt toe, “maar het stelt ons in staat om écht te investeren in kwaliteit, creativiteit en verdieping.” Een goed voorbeeld is het nieuwe talententraject The RED Race. Uit vierhonderd inzendingen werden vier talenten gekozen, die intensief begeleid werden en waarvan de winnaar recent op de mainstage van Defqon.1 stond. Ook op fanvlak is er vernieuwing. Zo lanceerde Q-dance een DEDICATED Membership en werd een fysiek magazine ontwikkeld. Bijlstra: “We zijn wars van oppervlakkigheid. Iedereen jaagt op clicks en views, maar wij sturen een tijdschrift naar je brievenbus. Dat voelt ­anders.” Ook het festival zelf biedt steeds meer ­gelaagdheid. “Defqon.1 is meer dan een ­podium met grote namen. Het zijn ook intieme momenten voor tweehonderd man, onverwachte activaties en de kleinste ­details die kloppen.” Volgens Schmidt is de kracht van Defqon.1 niet alleen de schaal, maar ook de emotionele impact. “We nemen mensen mee in een rollercoaster van emotie. Dat vergt verantwoordelijkheid, maar het is ook onze grootste kracht.” Hoogtepunten Op de vraag naar hoogtepunten hoeven Schmidt en Bijlstra niet lang na te denken, al is kiezen lastig. Jonas Schmidt noemt de shows waarin het creatieve concept volledig tot leven kwam: “In de GelreDome stonden we voor 25.000 man met een idee waarvan we dachten: als dit werkt, wordt het magisch. En het werkte. Die collectieve emotie voelen – dat is ongeëvenaard.” Voor Sander Bijlstra was de doorbraak in de beginjaren van grote betekenis. “Bij Qlimax 2001/2002 voelde je: dit is niet langer een afgeleide van iets anders, dit staat op zichzelf. Daarna volgden shows in Amsterdam, Eindhoven en breidden we internationaal uit naar onder andere Canada, Chili en China. Daar ben ik nog altijd enorm trots op.” Slimme keuzes De organisatie voelt net als de rest van de sector de druk van stijgende kosten. “De energieprijzen, personeel, techniek – ­alles is duurder geworden,” erkent Bijlstra. “Gelukkig hebben wij langdurige relaties met leveranciers. Er is onderling begrip en vertrouwen. En ja, we hebben een deel moeten doorberekenen, maar het blijft beheersbaar.” Belangrijker nog zijn de strategische keuzes die het bedrijf maakt. Jonas Schmidt: “We zijn niet bang om te kiezen. Beter één ding goed doen dan vier dingen half. We begrijpen ons product en durven daarop te vertrouwen. Dat geeft rust en richting.” Bijlstra voegt toe: “We zijn financieel weerbaarder doordat we meerdere inkomstenstromen hebben: ticketverkoop, merchandise, internationale reizen, muziek. En we bedienen zowel een kritische Nederlandse markt als een internationale doelgroep die anders omgaat met prijs.” Ook het internationale karakter van het festival helpt. “Slechts vijftig procent van ons publiek is Nederlands. De andere helft komt uit het buitenland en kijkt met een ­andere bril naar prijzen. Waar Nederlanders mopperen over een paar euro meer, vragen Duitsers: ‘Is dit alles?’ Die balans maakt ons robuuster.” Hardstyle als constante factor Q-dance is in grote mate bepalend geweest voor de ontwikkeling en wereldwijde verspreiding van hardstyle. “Hardstyle is populair, dat merk je aan alles,” zegt Sander Bijlstra. “Maar de hele sector staat onder druk. Defqon.1 gaat goed, sommige artiesten en niches ook, maar je ziet ook onzekerheid. Het genre en het festival versterken elkaar al twintig jaar, maar het blijft belangrijk om zorgvuldig te blijven ontwikkelen.” Jonas Schmidt vult aan: “We hebben hardstyle nooit gepusht als hype. Daardoor is het organisch gegroeid, Inmiddels zijn we al vijfentwintig jaar aan het groeien. We ­created a monster, maar wel één waar we met liefde mee werken.” In de kern draait alles nog altijd om de ­muziek — hardstyle. Maar wat is hardstyle nog, in een tijd van hybride genres en veranderende scenes? “Hardstyle is een gevoel,” stelt Sander Bijlstra. “Of het nu oldstyle is, raw of euforisch — het beweegt continu. Er is altijd wel een stroming die even opbloeit en weer wegzakt. Maar die 140-150 bpm met een dikke baslijn: dat is pure feest­muziek voor jonge honden. En die behoefte zal nooit verdwijnen.” Professioneel Q-dance is inmiddels onderdeel van Superstruct Entertainment, een van ’s werelds grootste festivalorganisatoren. Superstruct bezit en exploiteert meer dan 80 muziekfestivals in 10 landen in Europa en Australië, en genereert een jaarlijkse omzet van meer dan €100 miljoen. Investeringsmaatschappij Providence heeft Superstruct vorig jaar aan de Amerikaanse investeringsgigant KKR verkocht voor een bedrag van naar verluidt €1,3 miljard. Recent kwam KKR in opspraak vanwege investeringen in bedrijven die betrokken zouden zijn bij mensenrechtenschendingen en militaire activiteiten in Israël. Bijlstra en Schmidt laten zich niet meeslepen in recente discussies rondom het investeringsbeleid. “De overname van Superstruct Entertainment door KKR is niet onze eerste overname, en zal waarschijnlijk ook niet onze laatste zijn. Operationeel houden wij ons hier volledig afzijdig van en blijven wij doen waar we goed in zijn.” Volgens hen komt dat mede door de unieke positie van Q-dance binnen de markt. “We hebben vanaf dag één nooit afhankelijk ­willen zijn van media, laat staan een hechte relatie met ze onderhouden. Ook politiek gezien is Q-dance altijd eerder antipolitiek geweest. Iedereen mag een mening ­hebben, maar we laten ons niet verleiden om onze eenheid te laten kapen door ­partijen buiten onze wereld. Dat is niet wie we zijn, en dat blijft voorlopig ook zo.” Samenwerking als fundament Wat Q-dance onderscheidt, is volgens Jonas Schmidt de cultuur achter de schermen. “Ik ben vooral heel dankbaar dat we dit al zo lang kunnen doen met zulke mooie mensen, voor zulke mooie mensen. Tijdens Defqon.1 voel je dat in alles. Artiesten, ­leveranciers, crew – iedereen zegt het: dit is anders dan bij andere evenementen. Meer verbonden. Meer samen.” Die verbondenheid is voor hem geen marketingterm, maar dagelijkse realiteit. “One Tribe is niet alleen een slogan. Het is voelbaar. Voor ons is het normaal, maar het blijkt bijzonder.” Bijlstra herkent dat: “We horen regelmatig van partners hoe uniek de sfeer is. Dat mensen na tien, vijftien jaar nog steeds met plezier terugkomen. Of het nu een artiest is, een politieman, een EHBO’er of een stagehand – bij Defqon.1 staan ze er weer. Dat is niet vanzelfsprekend.” Vertrouwen en ruimte Volgens Sander is die cultuur van samenwerking een essentieel onderdeel van het succes. “Er is veel vertrouwen, veel autonomie, maar ook voldoende uitdaging. Jonas is als een dirigent die het ritme aangeeft. En daarachter staat een next-level orkest dat op elk domein excelleert – of het nu gaat om geluid, licht, catering of veiligheid.” Die manier van werken maakt Q-dance ook aantrekkelijk als werkplek. “Je helpt mooie mensen groeien. Ze krijgen verantwoordelijkheid, ruimte en waardering. En dat voelt niet als iets bijzonders voor ons – maar blijkbaar is dat het wel.” “Het feit dat we na vijfentwintig jaar nog steeds als collectief opereren, met een duidelijke missie, een gedeeld ritme en een hechte tribe, is misschien wel ons grootste succes,” zegt Jonas. Ambities Wat brengt de toekomst? “We hoeven niet per se groter of megalomaner,” legt Schmidt uit. “Alles wat we nu doen, voelt relevant. De wereld van Defqon.1 is nog lang niet af. We ontwikkelen verder, maar met rust, tijd en aandacht. Dat is tegenwoordig onze grootste luxe.” “Onze ambitie? Defqon.1 moet er over honderd jaar nog zijn”, aldus een stellige Bijlstra “Omdat we geloven dat de energie van 150 bpm, die rauwe feestdrift, altijd blijft aanspreken. Het genre verandert, de context verandert, maar die behoefte aan beleving blijft. Het festival is flexibel genoeg om mee te bewegen met de evolutie van hardstyle en aanverwante genres. We bouwen aan iets dat groter is dan onszelf.” Deze jubileumspecial is tot stand gekomen met dank aan de volgende partners van Q-dance:

Categorie: Festivals & Concerten