Songwriters luiden de noodklok en pleiten voor eerlijker financiële verdeling

De verschuiving naar streaming heeft grote gevolgen voor de manier waarop muziek wordt gemaakt én voor het verdienmodel van songwriters. Songrighters NL en BAM! Popauteurs waarschuwen dat de huidige inkomstenverdeling structureel tekortschiet en dat een nieuwe generatie makers het risico loopt niet meer van songwriting te kunnen leven.

Hoewel streaming de dominante vorm van muziekconsumptie is geworden en de markt blijft groeien, profiteren songwriters daar volgens beide organisaties nauwelijks van. Uit Duits onderzoek – dat volgens de auteurs representatief is voor de Nederlandse situatie – blijkt dat songwriters slechts een klein deel ontvangen van de totale streaminginkomsten.

Van elke euro die een consument betaalt aan een streamingdienst gaat circa 17 cent naar btw, 25 cent naar de streamingdienst, 45 cent naar labels en artiesten, 5 cent naar publishers en slechts 8 cent naar songwriters. Die verhouding staat volgens Songrighters NL en BAM! Popauteurs niet in verhouding tot de creatieve bijdrage van de songwriter.

De huidige verdeling heeft directe gevolgen voor het schrijfgedrag van makers. Voor veel songwriters is het financieel aantrekkelijker om te schrijven voor releases met radio-airplay, waar de vergoedingen hoger liggen. Dat staat haaks op de realiteit waarin streaming het primaire gebruikskanaal is geworden en repertoire steeds vaker streaming-first wordt ontwikkeld.

Een structurele verhoging van het songwriter-aandeel vergt volgens de organisaties een langdurig traject van internationale lobby en wetgeving. Omdat de problematiek urgent is, stellen zij een tussenoplossing voor in de vorm van een Nieuwe Industriestandaard (NIS).

Concreet pleiten songwriters ervoor om mee te delen in de inkomsten aan de labelkant, door een percentage van de master-inkomsten toe te kennen aan songwriters. Deze zogenoemde ‘punten op de master’ moeten op korte termijn bijdragen aan een eerlijkere beloning, terwijl parallel wordt gewerkt aan structurele hervormingen in het verdienmodel van streaming.

Glen Faria, namens de aangesloten auteurs: “Streaming is voor veel partijen interessant, maar niet voor de schrijvers. Het is eerlijk gezegd schrikbarend. Als je uitgaat van de huidige internationale norm dat er gemiddeld vier schrijvers per song zijn, moet je maar liefst 12 gouden platen behalen om een minimuminkomen uit streaming te halen. Per jaar! Een gouden plaat wordt toegekend bij 10 miljoen streams en alleen als je dat dus 12 keer behaalt, kom je op het minimuminkomen van € 28880,= bruto inclusief vakantiegeld, per jaar. Ieder jaar opnieuw. Een ander cijfer, waar je bijna om zou lachen als het niet zo triest was: bij één miljoen streams houdt een songwriter met 25% credit en pubilishing deal, welgeteld € 232,= over, terwijl er door Spotify zo’n 3400 euro wordt uitgekeerd. Maar niet aan ons…”

Streaming is voor veel partijen interessant, maar niet voor de schrijvers.

Songrighters NL en BAM! Popauteurs trekken gezamenlijk op om de doelstelling te bereiken. Arriën Molema namens genoemde organisaties: “Het is van het grootste belang om songwriters te ondersteunen. Op die manier kunnen we ervoor zorgen dat het beroep van songwriter blijft bestaan. Daarnaast heeft het het huidige systeem ook impact op de muziek zelf: als het niet meer loont om muziek te schrijven voor streaming, en er alleen nog geld verdiend kan worden met ‘radio-hits’, dan betekent dit ook dat veel artistieke kwaliteit verloren gaat en muziek meer eenvormig wordt. Muzikale diversiteit die de ruimte zou moeten krijgen op streamingdiensten, maar waarbij songwriters niet meer willen investeren in deze songs omdat ze simpelweg niet genoeg betalen.”